Terwijl organisaties steeds complexer worden, reageren we met een reflex die bijna aandoenlijk eenvoudig is: we ontwerpen nóg een model. Alsof leiderschap een kast is waarvan de planken niet goed liggen en we denken dat een nieuwe handleiding het verschil gaat maken. Maar wat als het probleem niet zit in het model, maar in de ruimte waarin we het proberen toe te passen? Wat als we geen nieuw leiderschap nodig hebben, maar een herontdekking van samenhang?