Artikelen

Welke meetlat hanteer jij?

Afgelopen dagen heb ik hem weer enkele malen in de ogen gekeken: een ongenode gast, immer kritisch, beschouwend en hij is steevast de winnaar van het spel. Hoe hij dat doet? Hij zet de meetlat in als troef. En daarmee word ik meerdere keren per dag opgemeten. Van top tot teen, welteverstaan.

Voor het ‘echie’
Vandaag heb ik het eerste bruidspaar in de echt verbonden in de gemeente waar ik woon. Een langgekoesterde wens is na vijf jaar uitgekomen. Ik mag nu verhalen vertellen over liefde en geluk aan mensen die ja zeggen tegen elkaar. Nu is dat op zich niet nieuw voor mij, dat doe ik al langer, in mijn eigen concept “trouwen voor één dag”.  Daar speel ik met de mensen die bij me komen, kan ik alles kwijt wat op theater lijkt en mijn intuïtie doet ook voor een groot deel mee. Ik voel me als een vis in het water. Ik weet wat ik kan en voel aan wat wel en niet kan. Op een plek zijn waar ik voor mijn inzet betaald word, waar het voor het ‘echie’ is, heeft me wel laten beseffen dat ik dan de neiging heb om mijn best te gaan doen. Te gaan voldoen aan een standaard zodat het allemaal goed is en ik niet anders ben dan de anderen van het team. Dat heb ik geweten.

“Op een plek zijn waar ik voor mijn inzet betaald word, waar het voor het ‘echie’ is, heeft me wel laten beseffen dat ik dan de neiging heb om mijn best te gaan doen.”

Vastgenageld
Ik zette mezelf compleet vast, en hield mezelf voor dat dit vast niets voor mij zou zijn. Allemaal signalen die me weg willen houden van een nieuwe ervaring en weg willen houden van een eventuele teleurstelling. Het blijft toch bijzonder hoe het ego werkt. Hoe kan het toch dat we aan de ene kant iets willen doen wat lijkt op wat een ander doet en wat ergens in past en dat we aan de andere kant een tomeloze energie hebben om juist iets te doen wat anders is dan wat anderen doen? Bij mij werkt het zo. Als ik erover praat met anderen, kan ik alles goed beredeneren en kan ik er goed over vertellen. Maar als ik het moet doen, dan is dat andere koek: dan komt het gevoel dat iets kan mislukken dichtbij. Dat wil het ego niet, het ego wil dat alles bij het oude blijft. Toch?

Nee, niet doen hoor!
Maandag deelde ik mijn gevoel met twee goede vriendinnen en we hadden het direct over de innerlijke criticus, die oorverdovend vaak aan het woord is en overal iets van vindt, maar die ons weghoudt van actie. We kwamen tot de conclusie dat het vooral heel belangrijk is om mijn eigen stijl te houden en vanuit die flow te gaan schrijven. Dat heb ik gedaan.

Anders dan gewoon
In de ceremonie ging het goed en kon ik mijn flow volgen. Ik sprong er af en toe uit als ik het precies in de volgorde van mijn geschreven tekst wilde doen, maar herpakte mezelf direct. De afsluiting was het voordragen van een gedicht door de getuigen. Het voelde kwetsbaar en heel persoonlijk dat dit gebeurde waar ik bij was. Ik had er niets meer aan toe te voegen en sloot af zonder een quote, gedicht of tip. Juist daarin was ik anders dan hoe anderen het doen en dat kreeg ik terug. De clou is dan om bij mezelf te blijven en op mijn eigen flow te blijven vertrouwen. De opmerkingen die ik er natuurlijk over kreeg, heb ik aangenomen. Diep in mij weet ik echter dat ik vooral mijn flow mag blijven volgen, of beter: de flow van het moment. Daarin kan ik afstemmen op wat nodig is en wat mag gebeuren en wat niet.

Je hart van slag
Mijn tip om in die flow te blijven? Blijf vooral dichtbij je adem. Wees je bewust van je hartslag en vanuit welke plek je ademhaalt. De adem wijst de weg. Ook al kom je dan juist heel dichtbij alles wat spannend is. Juist daar moet je zijn om te ervaren hoe het werkelijk voor je is. Om jouw flow te volgen. Voorbij de meetkunsten van de criticus in jou en de mensen om je heen. Want weet je, als je je niets aantrekt van wat anderen vinden, is het een stuk rustiger en stabieler in je. Voel het maar. Nu!

Linde ten Broek schreef enkele artikelen voor Pioniers Magazine. Zij is soulcoach, schrijver en verhalenplukker. Zij helpt vrouwen bij het kiezen voor een bezield leven waarmee hun volle potentieel aangesproken wordt en tot volle bloei komt. Linde heeft inmiddels twee boeken op haar naam staan: kinderboek "Gina en de rode vogel" en "Moeders en dochters". Daarnaast is Linde (tevens documentairemaakster) bezig met het voorwerk voor de documentaire "Soulstories": Zij interviewt hiervoor 5000 vrouwen over het leven van hun volle potentieel.