Artikelen

We hebben een nieuw onderwijssysteem nodig…. voor volwassenen!

Je bent in Nederland volwassen als je 21 bent. Tenminste voor de wet. Wanneer we werkelijk volwassen zijn weten we eigenlijk niet goed. Ik heb even uitgezocht wat de meeste woordenboeken en encyclopedieën zeggen over volwassenheid. Dit is de meest gebruikte omschrijving: ‘Biologisch en geestelijk volgroeid’.

Ik voelde me heel wat toen ik 21 was. Ik woonde en studeerde toen in Amsterdam, had een baan, een relatie en ik genoot van al het avontuur. Je zou kunnen zeggen dat ik biologisch volgroeid was, maar geestelijk? Verre van dat. Maar wanneer zijn we dat eigenlijk?

Ik denk dat de omschrijving van volwassenheid nog stamt uit de tijd dat biologische volgroeidheid, dat wil zeggen, geslachtsrijp zijn, het allerbelangrijkste was. Alles dat kwam na het vinden van een geschikte partner en het stichten van een gezin was van minder belang. Daarom hebben we er niet zoveel acht op geslagen hoe een mens geestelijk blijft doorgroeien als hij lichamelijk volgroeid is en wat dit betekent voor de ontwikkeling van een samenleving.

En dit vormt nu een probleem, we hebben hoognodig een goed model en leersysteem nodig waarin volwassenen begeleid worden om geestelijk te groeien. Een leerweg die van betekenis is voor onze maatschappij en in onze cultuur verweven is.

Heel Nederland traint

Toen we in Nederland transformeerden van een traditionele cultuur naar een moderne cultuur werd de nadruk steeds meer gelegd op de mens als productie eenheid en was het nodig om mensen steeds productiever te maken. Dit is een hele nieuwe ontwikkeling. Een tijdje geleden zat ik met Carla de Ruiter, hoofdredacteur van Pioniers Magazine, te lunchen bij traingingscentrum Landgoed De Horst ter voorbereiding op een van onze Themadagen, en het gonsde werkelijk van volwassenen die allemaal aan het trainen waren. Ik riep in mijn verbazing uit: “Heel Nederland traint lijkt het wel!”

De trainingen die massaal gevolgd worden hebben allemaal direct betrekking op productiviteit in het werk. Het doel is dat de resultaten van de organisatie vergroot worden, niet dat de mensen dusdanig geestelijk groeien dat ze werkelijk diepgaande verandering doormaken. Het is niet de bedoeling dat ze misschien inzien dat hun organisatie niet meer aansluit bij de huidige behoeften in de maatschappij of dat het zelfs ronduit schade aanricht op welke manier dan ook. De trainingen zijn allemaal gericht op een bepaalt resultaat binnen een bepaalt paradigma en is niet creatief maar normatief. Dit trainingsklimaat is een doodlopende weg. We kunnen blijven trainen wat we willen maar wij mensen zijn op een punt aangekomen dat we moeten transformeren, een hele nieuwe volgende stap moeten maken, een nieuw zelf laten ontstaan met een nieuwe kijk op het leven en de wereld.

Niet trainen maar transformeren

Dit is een natuurlijk proces, we kunnen er niet omheen. Geestelijke groei stopt niet bij 21, dat gaat door tot in de eeuwigheid en we zijn eraan toe om dit te erkennen, in kaart te brengen en te begeleiden zo goed als we kunnen. Deze grootschalige transformatie is noodzakelijk voor de transformatie van onze samenleving, het is niet meer optioneel. Hier komen innerlijke en uiterlijke urgentie samen.

Een baby hoeft niet verteld te worden dat het naar een volgende ontwikkelingsstap moet, dat doet ie zelf. Het is natuurlijk. Als het allemaal goed gaat heeft een kind ouders en/of andere verzorgers om zich heen die het kind steeds het juiste aanreikt om zich goed te ontwikkelen, dat is deel van ons hele sociale systeem en daar wordt voortdurend onderzoek naar gedaan om dit zo goed mogelijk te kunnen doen. De kinderen van nu zijn andere kinderen dan wij waren. Daarom is het hoognodig om ons huidige schoolsysteem te veranderen en langzaam begint deze op gang te komen.

Maar dit geldt ook voor ons volwassenen.

“Onze ontwikkeling stopt niet, maar de begeleiding van onze volwassen ontwikkeling maakt geen deel uit van ons sociale systeem. Na je 21e moet je het verder zelf uitzoeken.”

Er is geen pad, geen systeem en geen gedragen ondersteuning voor geestelijke groei, zeker niet als dit ook spirituele groei inhoudt. Dat doe je maar in je eigen tijd, dat zijn privé aangelegenheden, dat is heel persoonlijk en heeft geen betekenis voor de samenleving.

Zicht op een integrale leerweg

Ik ben het daar niet mee eens. Inmiddels kunnen we aan de hand van verschillende Oosterse en Westerse studies aantonen dat mensen zich ontwikkelen volgens een bepaald patroon. Ken Wilber heeft dit bijvoorbeeld heel mooi in kaart gebracht in zijn AQAL systeem. Heel kort gezegd, we transformeren als mens in een steeds inclusiever zelf, in een bewustzijn dat steeds meer omvat en uiteindelijk allesomvattend of non-duaal is. AQAL is naar mijn idee de meest complete kaart van de werkelijkheid en biedt een kans om een leerweg van geestelijke groei voor volwassenen te ontwikkelen. Maar hoezeer zijn theorie gebaseerd is op enorm uitgebreid onderzoek, het is zeker nog geen algemeen goed.

Het is één van mijn verlangens en missies om 21+ers samen te brengen in een ‘learning community’ waar het werkelijk mogelijk is om geestelijk te groeien, volwassen te worden, waar creativiteit/kunst, wetenschap, cultuur en spiritualiteit samenkomen in één pad. Een leerweg die niet rigide is, niet gefragmenteerd, maar integraal, holistisch en alles van de menselijke ervaring kan includeren en toch duidelijke richting heeft. Dat is wat we nodig hebben om mens en samenleving te laten floreren!

Judith heeft diverse artikelen voor Pioniers Magazine geschreven. Zij is een ‘social artist’ en haar missie is: ‘Een nieuwe wereld creëren van binnenuit’. Met haar initiatief ‘Transforming Self and Society – The Social Artist’s Way’ helpt ze individuen en groepen om meer van hun menselijk potentieel te ontdekken en in te zetten met als doel een florerende wereld maatschappij. Ze is als ‘social artist’ betrokken bij meerdere projecten en is gedreven om ‘social artistry leadership’ te introduceren in Nederland en de rest van Europa.