Winkelmand

Boekrecensies

Recensie ‘Naar de Aarde, hoe word ik een groene pionier’ van Laura M. Vegter

‘Elke reis begint vanuit een verlangen.’

Zo begint het boek van Laura, die toegaf aan haar verlangen om los te laten, haar zekerheden op te zeggen, zonder te weten wat ze dan ging doen en toen besloot haar hart te volgen. Ze wilde onderzoeken hoe ze dichter bij de natuur kon leven en liet zich daarbij gidsen door negen Nederlandse ‘Earthkeepers’. Deze laatste duiding nam ze mee nadat ze de film ‘Down to Earth’ een aantal keren had gezien en zich afvroeg of er ook ‘Earthkeepers’ in Nederland waren.

Ze vond er negen. In haar boek doet ze verslag van deze negen ontmoetingen en wat die met haar doen. Ze noemt hen pioniers, omdat zij iets begonnen wat een ander voor hen nog niet had gedaan. De vragen die haar vooral intrigeerden waren: “hoe durven zij te dromen, los te laten en te doen?” En, “hoe slagen zij erin vorm te geven aan hun verlangen”.

Uit haar zoektocht komen mooie verhalen en de kracht van alle pioniers, die zij gesproken heeft, zit in de relativering van wat zij gedaan hebben. Er blijkt geen heldenmoed voor nodig te zijn. Wel een innerlijk verlangen, een droom, een behoefte.

Kinderlijke eenvoud
In hun verhalen schuilt soms een kinderlijke eenvoud. Bovenal voert de schoonheid van een (ander) leven hier op aarde de boventoon. Anders in de zin dat zij zich niet laten leiden door een materialistisch verlangen, maar door een drang de aarde terug te brengen en te gebruiken in de staat waarin wij deze gekregen hebben. Of, zoals Bob Radstake van ‘Het Levende Dorp’ dat zo mooi zegt: “de mens bekijkt de natuur alleen vanuit een blik wat goed is en fijn is voor de mens, niet voor de aarde”.

Wat de meeste geïnterviewden met elkaar delen is, dat zij vanuit een succesvolle ‘normale’ baan tot de ontdekking komen dat het materialistische ervan hen uitholt en ver van henzelf afbrengt, terwijl het pionieren tegen een relatief laag of zelfs onzeker inkomen, hen gelukkig maakt en voldoening geeft. Allen komen min of meer bij toeval op het pad waar zij nu uiteindelijk op reizen en delen hun ervaring met ieder die belangstelling heeft of hen weer bij toeval ontmoeten. Er zit geen planning achter, wel veel synchroniciteit. Bovendien delen ze het kenmerk, dat het voor iedereen met een gevoel van ‘hier wil ik iets mee doen’ te maken heeft. Bovendien ervaren ze, door hun nieuwgekozen levensstijl, dat dit een meer dan zinvolle besteding van je tijd is. Tenslotte willen ze allemaal een voorbeeld zijn van hoe het anders kan.

Verlangen
Al zwervend tussen de verhalen van anderen ontdekt Laura wat zij wil en vooral hoe zij het wil, hetgeen ze uiteindelijk op een verlanglijstje het universum inslingert. En dan volgt het afwachten, vanuit haar reflectie dat de eerste stap naar verandering in je leven is te weten wat je wil om vervolgens los te laten hoe je er moet komen. Een kenmerk die veel van haar pioniers met elkaar delen. Laura laat zich op haar reis inspireren door de woorden van een wijs man “door jouw verlangen naar de natuur zul je een plek vinden”.

Zoekend op reis gaan
Wat me als lezer aanspreekt in het verhaal van Laura is, dat zij het ook allemaal nog niet weet maar de moed heeft gehad zoekend op reis te gaan en zichzelf daarbij tegenkomt in haar onzekerheden en haar verlangens. Wat ze wel weet is, dat zij een bijdrage aan een andere wereld wil leveren als groene schrijver en vooral een blije ‘Aardbolbewoner’ wil worden; kortom haar weg vinden als groene pionier. Ze maakt duidelijk dat je ook moet durven zoeken vanuit je eigen onzekerheid. Niet alles begint met een plan, wel met een verlangen en dat beschrijft ze op een mooie manier in haar boek.

‘Naar de Aarde’ is vlot geschreven en nodigt vooral de lezer uit af en toe eens naar zichzelf te kijken. Ik kon haar verhaal niet ‘tot mij nemen’, zoals ik dat met andere boeken soms wel heb. Het dwong me tot reflectie en daar schuilt een grote waarde in. Ga gewoon op reis en zie maar waar je uitkomt en wat je op je pad ontmoet.

Footprint
Ik denk dat haar boek menigeen zal aanspreken, zeker in de tijd waarin we nu leven en dat het bewustzijn tot ons door begint te dringen of we door moeten gaan op de weg die we al heel lang volgen, of dat het tijd wordt het roer drastisch om te gooien. En dat drastisch omgooien hoeft niet te betekenen dat je huis en haard dan maar achter je laat, maar wel dat je antwoord probeert te geven op de vraag welke footprint jij achter wilt laten.

Kortom: een inspirerend boek dat vlot wegleest en zeker de moeite van het lezen waard is. Mijn dank gaat naar Laura die ik heel veel geluk en vreugde wens op de rest van haar reis.

Info:
Naar de aarde, hoe word ik een groene pionier
Auteur: Laura M.Vegter
Uitgeverij Trophonios
ISBN 9789491728341

 

Daan Fousert

Daan Fousert (1947) is redactielid en auteur voor Pioniers Magazine. In de redactie is 'leiderschap' zijn aandachtsgebied. Daan wordt algemeen beschouwd als de grondlegger van Servant-Leadership in Nederland. Hij schreef diverse boeken over Management, Human Resources en Dienend-Leiderschap. Zijn professionele focus is gericht op de volle breedte van leiderschap en de ontwikkeling van mensen. “Het oude leiderschap is dood, en om het nieuwe aan te duiden hebben we allerlei woorden nodig die de aandacht in feite alleen maar afleiden van waar het werkelijk om gaat. Al die adjectieven verhullen dat we bij leiderschap geen eigen, grootse connotatie meer hebben. Ik heb me verbonden met dienend leiderschap, maar die term omvat niets wat met het woord leiderschap alleen niet ook te duiden valt. Echt leiderschap ís dienend. Al het andere is geen slecht leiderschap, het is géén leiderschap. Hou het simpel.” Daarnaast is Daan beeldhouwer en auteur van inmiddels al weer 6 romans.