Artikelen

Politici zijn niet te vertrouwen….

Ze zitten alleen maar op hun plek vanwege het geld of de macht. Ze komen hun beloften niet na. Ze laten nooit meer iets van zich horen. Ze zitten er vooral voor hun eigen belang. Ze spreken nooit de waarheid. En als iets geheim moet blijven, lekken ze het juist wel. En o ja, ze hebben geen idee wat gewone mensen beweegt en bezighoudt.

Zo alsjeblieft, zo maar even de oordelen van een groeiende groep mensen over “de politici”. En alleen al het feit dat je besluit om raadslid (zoals ik) of Statenlid te worden, om over Tweede Kamerlid nog maar even niet te spreken, geeft sommige mensen het idee dat je niet te vertrouwen bent.

Vooroordelen

Nu ben ik misschien naïef, maar ik ben een van die mensen die echt de politiek in is gegaan met het idee dat ik iets voor mensen zou kunnen betekenen. Als volksvertegenwoordiger. Met mijn idealen en ideeën. En toch zijn er dan mensen die gewoon besluiten dat je niet te vertrouwen bent. Zonder dat ze je kennen. Omdat ze een keer twee weken niets van je horen. Omdat je niet hardop hun naam roept in de raadszaal. Omdat je even geen woordvoerder bent op hun favoriete onderwerp. Omdat…..ja, waarom eigenlijk? Omdat je “een politicus” bent, brr..

Nu zit er echt wel een kern van waarheid in die vooroordelen en echt, ik ken die voorbeelden ook.  Ik wil daar afstand van nemen en er al helemaal niet mee geïdentificeerd worden, maar dat blijkt niet altijd zo simpel.

Hoe dan wel?

[wcm_nonmember]
Wil je de rest van dit artikel lezen? word dan lid!
[/wcm_nonmember]
[wcm_restrict]

Wat doe je als je iets wilt van je baas of collega? Wat doe je als je partner of buurvrouw iets zegt waar je het niet mee eens bent? Ga je er dan vanuit dat al je collega’s of buren niet te vertrouwen zijn? Of probeer je duidelijkheid te krijgen van degene om wie het gaat? Vraag je na hoe het zit, of ga je blindelings af op wat je hoort en ziet in de (social) media?

Sommige politici zijn echt niet te vertrouwen. Sommige mensen buiten de politiek ook niet. Overal waar je komt, moet je op zoek naar waarheid en verbinding. Moet je door ervaring en soms door schade en schande erachter komen wie te vertrouwen is en wie niet. Ik zal de laatste zijn om te zeggen dat het simpel is. En de eerste om te zeggen dat politici een voorbeeldfunctie hebben en dat één “rotte appel” gelijk schade toebrengt aan het vertrouwen van de bevolking.  Daarbij kunnen macht en geld ook rare dingen doen met mensen, dat is ook waar.

Wat ik ook weet, is dat groepen mensen over één kam scheren nooit werkt en nooit terecht is. Dat je vertrouwen in een groep mensen opgeven ervoor kan zorgen dat ook de goedwillende mensen het opgeven. Want als jij je oordeel over mij al klaar hebt, waarom zou ik dan nog moeite doen om het tegendeel te bewijzen?

Zullen we gewoon proberen om ook politici in hun waarde te laten? Want hé, politici zijn ook maar mensen. Mensen groeien als ze vertrouwen krijgen. Mensen groeien als ze goede  feedback krijgen…

Een toegankelijke en betrouwbare politiek? Die maken we samen.

Ps: Wat ik deed? Ik vroeg de persoon in kwestie die rottigheid over mij spuide op social media om tekst en uitleg. Ik liet hem weten dat zijn vertrouwen belangrijk voor mij is. Ik bevroeg hem op zijn verwachtingen van mij en legde op mijn beurt uit waarom dingen soms werken zoals ze werken. Gewoon een gesprek van mens tot mens. Dat is ook een manier.. [/wcm_restrict]

Rianca Evers- den Ouden

Rianca (1978) is sinds maart 2014 gemeenteraadslid en actief binnen de politieke vernieuwingsbeweging "Next Level Democracy". Ze blogt daarnaast onder andere voor www.lerendeleiders.nl over haar ervaringen in de politiek. Daarnaast helpt zij overheden en organisaties aan tools om werkelijk te kunnen transformeren. Dit doet zij vanuit haar bedrijf genaamd "Plannetarium". Zij schreef enkele artikelen voor Pioniers Magazine.