Winkelmand

Artikelen

Meer rust door beweging van je emoties

Als iets je in een houdgreep van onrust kan houden, dan zijn het wel heftige emoties. Of je nu verdrietig bent, boos of wanhopig; het gevoel is groot, de gedachten zijn druk, het vreet energie en rust is even ver te zoeken.  Door bewust met emoties om te gaan, kun je jezelf toch meer richting rust bewegen. Hierdoor krijg je meer overzicht en energie, sta je weer met beide benen op de grond en kun je gaan verwerken. In dit artikel vind je vijf tips om je emoties te laten bewegen en zo meer rust te gaan ervaren.

Emotioneel gesprek
Stel je een emotionele situatie voor zoals een gesprek dat misloopt. Je gaat bijvoorbeeld na lang wikken en wegen iets uitspreken tegen een collega. In het gesprek kaart je het aan en waar je al bang voor was, wordt bewaarheid. Het valt verkeerd. Compleet verkeerd. Je collega is geraakt en wordt boos. Het hele gesprek is feitelijk een tirade waar je nog amper tussenkomt. Wat je ook zegt, het wordt verkeerd opgepakt en het lijkt zijn woede juist aan te wakkeren. Dan roept hij nog hoe goed het is om emoties te uiten en gaat weer naadloos over in zijn volgende zin. Je bent geschrokken en verdrietig, zo heftig is het. Na afloop trillen je benen en moet je een paar dagen bijkomen van het gesprek. Ook jij wordt boos, want moest dit nu zo gaan? Waar was nou de ruimte voor jouw stuk?

Waarschijnlijk heb je zo’n gesprek al wel eens meegemaakt. En of het nu om een collega gaat, een vriend of een medewerker, dit zijn lastige situaties die energie kosten en je balans overhoop kunnen gooien. Wat was er nu eigenlijk gebeurd? Is het echt zo goed om je emoties zo te uiten? En wat had je misschien anders kunnen doen?

Stressreactie
Wat er gebeurde was, dat de ander zich liet meeslepen door zijn emoties en jij je in dit geval als een soort emotionele houdgreep vastgezet voelde om de tirade te ondergaan. Je was geschrokken en dat gaf een stevige stressreactie, dus had je de behoefte om te vechten, te vluchten of te bevriezen. Jouw reactie was bevriezen en de ander koos er duidelijk voor om verbaal te vechten en samen kwamen jullie niet meer uit jullie stressreacties. En ook al word je in zulke emotionele toestanden deels geleid door je onderbewustzijn, toch kun je er andere keuzes in maken.

Tip 1 – Voor ‘bevriezers’ en ‘vluchters’ bij stress
Het helpt om zowel oog voor de ander als voor je eigen behoeften te hebben. Je geeft iets aan wat erg raakt bij de ander en die wil daar graag in gezien en gehoord worden. Ook al ervaar jij het als verbale incontinentie, het oeverloos praten en roepen van de ander geeft een onbevredigde behoefte aan. Je kunt erop reageren door bijvoorbeeld te zeggen: ‘Ik zie dat het je erg raakt. Ik snap dat het naar voor je is. Graag geef ik je de ruimte om hiervan bij te komen, dan gaan we er een andere keer verder over praten. Daar gaan we een afspraak voor maken.’

Zo erken je de situatie, vervul je een behoefte van de ander en geef je de ruimte aan jullie beiden. Besef dat je bij iemand, die zich mee laat slepen door emoties, je niet alle behoeften kunt vervullen. Dat is ook niet jouw taak. Houd voet bij stuk en beëindig het gesprek om er de volgende keer op een rustiger manier verder over te praten. Jouw neiging om te vluchten of bevriezen beperk je nu tot een minimum.

Tip 2 – Voor de ‘vechters’ bij stress
Of je nu letterlijk zou willen slaan of het figuurlijk doet door met woorden te willen raken, jouw neiging bij stress is om te gaan vechten. En je gooit het er maar liever uit, want dat is toch gezond zegt men, je emoties uiten? Nou dan.

Toch is het niet hetzelfde. Want wanneer je een emotie, zoals boosheid, uit door te roepen tegen iemand, dan wordt het er tijdens het gesprek niet rustiger op. Veel van wat een ander zegt, valt verkeerd bij je en voedt je emotie nog meer. Het lijkt ook of je hoofd op topsnelheid werkt en met het ene na het andere argument komt dat je boosheid vergoelijkt. Je gedachten versterken je emoties, er is geen houden meer aan. Na afloop ben je uitgeput en een dag later voel je je misschien wel ziek. Het lijkt of je emotie in beweging was en, als je terugdenkt, voel je je boosheid misschien weer opborrelen. Weg is die dus niet en niet in echte beweging gezet. Je stress uiten is dus niet hetzelfde als je emotie uiten, daar is iets anders voor nodig.

Tip 3 – Je emotie uiten
Het levert veel op om je emotie te doorvoelen, ook al hebben sommige mensen daar weerstand tegen. Flink sporten, suiker of alcohol nemen kunnen dan een neiging zijn. Maar door in je eentje toch de ruimte en de tijd te nemen om echt te voelen wat er zit, ga je de emoties toelaten. Zo begin je te verwerken en zet je de deur open om los te gaan laten. Zo kun je er misschien ook achter komen dat er iets anders onder die boosheid of schrik zit. Een ander gevoel bijvoorbeeld, of een herinnering aan een vergelijkbare situatie. Pas door voor jezelf te doorvoelen wat je ervaart, komt het in beweging. Dit kun je bijvoorbeeld doen door te huilen, door erover te schrijven, door tegen een kussen te meppen of op de grond te stampen. Het zijn voorbeelden van manieren om zuiver je emoties te uiten, zonder iemand of een relatie te schaden. Dit is wat emoties in beweging zet.

Tip 4 – Hulp inroepen
Het kan zijn dat je het moeilijk vindt om je gevoel echt toe te laten; misschien wel door een angst van ‘als ik eenmaal begin te huilen, dan houd ik nooit meer op’. Zorg er dan voor dat er een vertrouwd iemand bij je is of dat er iemand is die je zou kunnen bellen als je gaat doorvoelen. Nog beter voor je kunnen gesprekken met een psycholoog of een coach zijn, die je gedegen kunnen helpen met het omgaan van je gevoelens. Besef dat je het niet allemaal alleen hoeft aan te gaan of te dragen.

Tip 5 – Benoem je emoties voor jezelf
Tenslotte uit de boeddhistische filosofie die diepgaand kan werken. Bedenk dat het maar emoties zijn en dat het niet jouw emoties zijn. Klinkt dat tegenstrijdig? Hier volgt de uitleg. Als je een stapje terug zou doen en jezelf met al je emoties van een afstandje zou bekijken, dan zou je zien dat ze best wisselen. De ene keer voel je dit, de andere keer dat. Soms zit er een lijn in, dan is het weer heel grillig. In ieder geval is het geen dag continu hetzelfde. Door te beseffen dat je gevoel steeds verandert, kun je het inzicht krijgen dat ‘er’ wel emoties zijn, maar dat het niet per se ‘jouw’ emoties zijn. Want hoe kun je iets vastgrijpen en je eigen maken dat steeds fluctueert?

Wanneer je een emotie voelt, dan zou je het in gedachten kunnen benoemen. ‘Boosheid’ bijvoorbeeld, of ‘angst’. Wat je hiermee doet is erkennen hoe je je voelt en het accepteren. Je kunt dan gaan zien dat de emotie hierdoor lichter wordt en sneller verdwijnt. Misschien komt er een andere emotie voor in de plaats; ook deze kun je dan benoemen. Benoemen van je emotie kost veel minder energie dan ze eigen te maken en te roepen over ‘mijn angst’ of ‘mijn verdriet’, wat ervoor zou kunnen zorgen dat je er eerder door meegesleurd wordt.

Emoties bewegen
Grijp niet vast wat ongrijpbaar is, anders geef je jezelf geen ruimte voor je volgende stap. Door je minder te identificeren met emoties, sta je toe dat je ook iets anders mag voelen. Zelfs in het diepste verdriet kun je soms even opluchting voelen. Misschien voel je je erna schuldig, want hoe kon je het grote verdriet even niet ervaren of misschien wel even vergeten? Maar je bent een mens. Eentje met emoties, die niet anders kunnen dan veranderen. Benoem ze en geef ze de ruimte. Zo zet je ze in beweging en ga je richting meer rust. En die rust geeft je dan steeds vaker een duurzaam gelukkig gevoel.

Saskia Chatillon is auteur voor Pioniers Magazine. Ze is trainer en auteur van het boek Rust – Het geheim van een stiller hoofd. Sinds 2002 begeleidt ze mensen in haar bedrijf naar persoonlijke ontwikkeling en ze helpt medewerkers en leiders van organisaties naar meer rust. Servant-Leadership is voor haar het leiderschap van de toekomst voor een betekenisvolle, groene en bewuste wereld.