Winkelmand

Artikelen

Maak je klaar voor de tweede sixties!

“Love and Peace, you know.” Hippies, joints en vrije seks. Dat is meestal het beeld dat in ons opkomt als we denken aan de beroemde zestiger jaren. Zeker in mijzelf, ik heb er namelijk niets van meegekregen! Ik ben in 1971 geboren en het leek wel of die hele beweging aan mijn ouders voorbij is gegaan. Ze vertelden vroeger vooral over de oorlog en de bevrijding, maar de zestiger jaren kwamen gek genoeg niet voor in hun verhalen over vroeger. Ik ben me er zeer van bewust dat hoe we nu naar de wereld kijken en ons leven vormgeven, voortkomt uit alles wat vóór ons kwam en dat ons postmoderne perspectief diepgeworteld is in deze roerige, transformerende zestiger jaren. De werkelijke impact van deze wereldwijde beweging in die tijd, wat er echt gaande was, het verzet tegen de oorlog in Vietnam, tegen het politieke establishment en de strijd voor vrijheid ……daar heb ik me nog nooit echt in verdiept. Tot vandaag! Opeens is deze belangrijke periode in de geschiedenis zeer actueel in mijn gewaar zijn en ben ik zelfs van mening dat we ons opmaken voor de tweede sixties!

Zoals je misschien weet heb ik twee weken geleden mijn bedrijf gelanceerd: Transforming Self and Society – The Social Artist’s Way. Dat is op zich al best een hippie titel, maar daar gaat het nu even niet om. De lancering is een nieuwe stap in de ontvouwing van een visioen, een krachtig beeld dat in mij leeft van een mogelijke nieuwe wereld: ‘A Global Flourishing Society’.

‘Love and Peace, you know’

De lancering is een belangrijke stap, maar het is natuurlijk niets zonder de werkelijke mensen, de beweging, de community. En hoe bereik je de juiste mensen? Door marketing. Het is dus hoog tijd om mijn marketing skills op een nieuw niveau te brengen. Zo stuitte ik ineens op een gratis reeks van tien lessen met de titel: ‘What the second sixties mean for conscious change agents like us’. Mijn interesse was gewekt en vandaag heb ik het eerste filmpje bekeken.

Dat bestaat uit een interview met Rennie Davis, een prominent protestleider tegen de oorlog in Vietnam tijdens de zestiger jaren in Amerika. Wat me vooral raakt in deze video is de snelheid waarmee deze beweging destijds groeide van iets onzichtbaars tot een niet te ontkennen wereldwijde, massale manifestatie van allerlei belangrijke transities waar wij de zoete vruchten van plukken.

Er is nog veel meer inspirerend aan deze video, maar er is een ding wat Rennie Davis zegt waar je bijna overheen luistert omdat het zo ‘banaal’ lijkt voor de hippie tijd. Hij zegt: “We were on fire, we were in passion, we loved eachother…. We were an entire generation that really believed it was possible to change the world, we really had that believe, it was in our DNA.”

Dit valt me zo op en raakt me zo  omdat hij hier iets samenbrengt wat naar mijn idee heel belangrijk is: liefde en een diep geloof (‘… it was in our DNA’) in wat er mogelijk is. Ik denk dat deze twee onafscheidelijk met elkaar verbonden zijn. Ik begon deze column gekscherend met ‘Love and Peace, you know’. Dat is hoe we vaak relateren aan de sixties, en dan koppelen we die liefde ook nog eens aan het roken van wiet en seksuele vrijheid en het beeld staat.

Collectieve staat van verlichting

Dat is naar mijn mening echter alleen maar een interpretatie van wat er werkelijk gebeurde. Waar hij volgens mij over spreekt, is dat de liefde die ineens zo voelbaar was tussen de mensen ontstond omdat ze massaal hun aandacht vestigden op wat er mogelijk was. Het was liefde die zich uitdrukte te midden van een massa mensen die elkaar niet kenden, wat misschien wel vergelijkbaar was met een collectieve staat van verlichting. Ik vraag me gelijk af: zou de renaissance een soortgelijke kwaliteit hebben gekend?

Ik heb zelf ook de ervaring dat deze kwaliteit van liefde, die op niemand in het bijzonder gericht is, naar voren kan komen in een groep mensen die uitsluitend de aandacht richt op wat er mogelijk is en wat er werkelijk ervaren wordt in het hier en nu. Ik denk bovendien dat dit één van de kwaliteiten is die zich weer gaat manifesteren maar dan op nog grotere schaal. Hiervoor zijn we als pioniers langzaam maar zeker de voorwaarden aan het creëren.

Velen van ons zijn zich (bewust en onbewust) aan het voorbereiden om deze diepe, onpersoonlijke liefde ook te kunnen integreren in een groter zelf, een grotere heelheid. De mate waarin we de aankomende veranderingen op een hoger en meer volwassen niveau kunnen integreren, hangt af van onze individuele bereidheid om te transformeren.

Daarom roep ik je op: maak je klaar voor de tweede sixties! “It’s the end of the world as we know it! Tralalaaaaaa….”

Judith heeft diverse artikelen voor Pioniers Magazine geschreven. Zij is een ‘social artist’ en haar missie is: ‘Een nieuwe wereld creëren van binnenuit’. Met haar initiatief ‘Transforming Self and Society – The Social Artist’s Way’ helpt ze individuen en groepen om meer van hun menselijk potentieel te ontdekken en in te zetten met als doel een florerende wereld maatschappij. Ze is als ‘social artist’ betrokken bij meerdere projecten en is gedreven om ‘social artistry leadership’ te introduceren in Nederland en de rest van Europa.