Winkelmand

Artikelen

Het nieuwe onderwijs is gericht op de persoon

Het is tijd voor een vernieuwing in het onderwijs. Nu krijgen kinderen op school vaak dezelfde lesstof, dezelfde regels en inzichten mee. Ieder kind heeft echter een ander doel in het leven en heeft daardoor een andere educatie nodig. Door al vanaf de kleuterschool te differentiëren in het onderwijs, sluit de onderwijsbehoefte veel beter aan bij de talenten van kinderen. Zij kunnen dan in hun latere leven een veel groter potentieel waarmaken. Het nieuwe onderwijs is dus persoonlijk onderwijs.

“Nu is ons onderwijssysteem erop gericht om kinderen alleen algemene kennis te onderwijzen. Deze kennis bedraagt slechts een handjevol kennis van alle kennis die er is.”

Zuchtend staart hij voor zich uit. Hij is vijf en komt moe en geïrriteerd uit school: “mam, ik verveel me zo.” Hij is een techneut en in zijn latere leven wordt hij astronaut en uitvinder. Hij beschikt over aangeboren technische en natuurkundige kennis die wetenschappers nog niet ontdekt hebben. Het is zijn taak om deze kennis te de delen. Nu zit hij op school de hele dag te knippen, plakken en rondjes na te tekenen. Ik snap dat dit veel tekort doet aan zijn intelligentie. Een bore-out ligt op de loer.

De kindertijd

Tijdens de kinderjaren vormt een persoon de basis van zijn of haar leven. Vaak wordt een kind in deze tijd algemeen gevormd. Op school krijgen de kinderen dezelfde lesstof, dezelfde regels en dezelfde inzichten mee. Dit is niet in alle culturen zo. Bij de Indianen bijvoorbeeld krijgen kinderen al van jongs af aan een persoonlijk opleidingsprogramma dat hun levenspad ondersteund. Een kind dat later jager wordt, krijgt daar extra onderwijs in. Een kind dat een politieke leider wordt, krijgt extra taken en verantwoordelijkheden om zich klaar te maken voor zijn of haar latere taak. Op deze wijze heeft het kind de benodigde vaardigheden al geleerd voor zijn of haar tienertijd en is op zijn of haar twintigste volledig klaar om zijn bijdrage aan de wereld te leveren.

Een persoonlijk onderwijsprogramma luistert natuurlijk heel nauw. Het is heel belangrijk dat wat het kind wordt aangeboden ook past bij zijn of haar ontwikkeling en talenten. Een latere docent zal bijvoorbeeld vaardigheden als leiderschap, geduld en intelligentie moeten bezitten. Probeer je een kind dat altijd wil reizen en veel alleen wil zijn op te leiden vanuit het huidige onderwijssysteem voor deze functie, dan zal het kind falen en ongelukkig worden.

Persoonlijke educatie kan al vanaf de zwangerschap

Toch is de keuze voor het persoonlijke onderwijsprogramma van een kind eigenlijk heel makkelijk. Ieder kind laat namelijk tijdens de zwangerschap al heel duidelijk weten wat hij of zij nodig heeft om zijn of haar doelen te behalen in het leven. Tijdens de zwangerschap is de energie van het kind al duidelijk aanwezig bij de moeder. Deze energie geeft al veel informatie over het kindje. In deze energie is bijvoorbeeld al te ‘lezen’ wat het karakter is van het kindje, zijn of haar missie of doel in het leven, de levenslessen die het kindje heeft en wat het kind de eerste zeven jaar wil ontwikkelen om later in zijn of haar kracht te staan.

Door deze informatie te gebruiken kan een kind al vanaf de zwangerschap begeleid worden op zijn of haar pad. Laat een toekomstige leider bijvoorbeeld al meeluisteren met discussies en al vroeg beslissingen nemen. Leer een wetenschapper al heel vroeg om goede observaties te maken en daar vragen bij te stellen of laat een verpleegkundige al van jongs af mensen en dieren verzorgen.

Onderwijssysteem

Deze aanpak vraagt ook om een ander onderwijssysteem. Nu is ons onderwijssysteem erop gericht om kinderen alleen algemene kennis te onderwijzen. Deze kennis bedraagt slechts een handjevol kennis van alle kennis die er is. Veel kinderen krijgen hierdoor informatie die voor hun ontwikkeling onnodig is en zelfs conflicterend kan zijn met hun levensdoel. Een toekomstig verpleegkundige heeft er namelijk veel meer aan om te leren over meridianen, bloedvaten, verbanddozen en reiki dan over waar Veenendaal ligt en hoe het ook alweer zat met de Slag bij Waterloo. Een kind dat zich moet ontwikkelen in leiderschap, kan ontmoedigd worden als de juffrouw hem of haar telkens in een ondergeschikte rol plaatst.

Vervolgonderwijs

Nu krijgen mensen tussen de vier en acht jaar onderwijs dat specifiek gericht is op hun latere professie. Er is ondertussen al zoveel kennis dat in vier jaar tijd slechts een kleine selectie van alle benodigde kennis en vaardigheden geleerd kan worden. De geselecteerde kennis en vaardigheden die ze ontwikkelen zijn meestal vanuit één cultuur en gender ontwikkeld. Als het persoonlijk gerichte onderwijspad verlengd wordt tot twintig jaar, dan is er veel meer ruimte om ook kennis en vaardigheden uit andere culturen en vanuit een ander perspectief te leren. Hierdoor komt er veel meer balans in de kennis en vaardigheden die iemand bezit. Een arts heeft dan bijvoorbeeld niet alleen verstand van de westerse geneeskunde, maar ook van de oosterse en alternatieve geneeskunde.

De basiskennis is dus veel breder bij kinderen die al vroeg worden begeleid op hun pad. Zij hebben daardoor in de rest van hun leven nog veel meer tijd om hun expertise uit te breiden en verder te ontwikkelen. De kennis van nu zal dan een schijntje zijn in vergelijking met de kennis die de toekomstige generatie kan opbouwen.

Mensen en maatschappij meer in balans

Het persoonlijke onderwijssysteem heeft nog meer voordelen. Doordat het huidige onderwijssysteem gericht is op het overbrengen van algemene kennis, wordt een groot deel van de kennis in de wereld niet geleerd aan kinderen. De kennis die wel en niet wordt geleerd, staat rechtstreeks in verbinding met de toekomstige professies van de kinderen. Wat je niet leert, ken je immers niet. Aangezien kinderen toch graag een rolmodel willen hebben of zich in een groep thuis willen voelen, zullen zij zich snel conformeren met een goede ‘optie B’.

Een keuze maken lukt vaak wel voor deze kinderen, maar er lang in blijven werken is een uitdaging. Mensen die hun pad niet (kunnen) volgen, krijgen te maken met een burn-out of andere fysieke en psychische klachten. Vaak zie je dat deze mensen na deze ziekteperiode wel kunnen kiezen voor het pad dat bij hen hoort. Zij hebben dan echter al jaren in ontwikkeling verloren, waardoor er ook veel kennisontwikkeling verloren is gegaan.

Door eenzijdig onderwijs worden dus bij voorbaat al veel beroepen uitgesloten van de keuzemogelijkheid voor kinderen. Denk bijvoorbeeld aan alternatieve geneeswijzen, coaching, ondernemerschap, etc. Dit zijn juist de beroepen die nodig zijn om de maatschappij in balans te brengen. Deze beroepen zijn het antwoord op de disbalans in de zorg en onderwijs.

Van kinderen kun je veel leren

Mijn zoontje ploetert ondertussen nog even door op school. Zijn bore-out is voelbaar. Het is moeilijk om hem iedere dag weer te motiveren en hij is vaak ziek. Ondertussen maakt hij thuis de mooiste schetsen van zelfontworpen ruimterobots, communicatiemiddelen, transportvliegtuigen en het zonnestelsel. Met een volwassen student van de TU naast hem, kunnen ze de wereld snel veranderen. Soms droom ik weg en vraag me af hoeveel hij al zou weten, als hij daar nu al een paar uurtjes kan rondlopen.

Niraï Melis

Niraï Melis (1980) is auteur voor Pioniers Magazine. Zij is schrijver, socioloog en ondernemer. Haar missie is om mensen weer in hun kracht te zetten. Dit doet zij door de disbalans tussen de vrouwelijke en mannelijke energie te benoemen. Ze heeft verschillende onderzoeken gedaan naar de oorzaken van de disbalans en hun invloed op de maatschappij, economie en politiek. Zo heeft ze een onderzoek naar de gendergelijkheid in kranten gedaan en in politieke programma's.