Artikelen

Geld verdienen met je roeping. Kan dat?

Zoals je in mijn laatste artikel kon lezen, ben ik op weg om mijn talenten en behoeften te ontdekken, om deze vervolgens samen te voegen met wat de wereld nodig heeft. Er is een diep verlangen om mijn roeping te vinden, dat waarvoor ik hier op aarde ben. Betekenisvol te zijn in deze samenleving en daarmee mijn geld verdienen, hier in Nederland of misschien wel in het buitenland. Dat doen waarbij ik in mijn kracht sta en een inspiratie kan zijn voor anderen. Een vervullend leven begint voor mij bij een betekenisvol leven. Van binnenuit.

Deze zoektocht gaat langs een weg van vallen en opstaan. De meeste angst voel ik wanneer ik dichtbij datgene ben wat ik het allerliefste doe. Angst komt dan op als een stemmetje in mijn hoofd dat allerlei redenen bedenkt om maar niet dat te doen wat mijn gevoel en intuïtie mij ingeven. Want die ingevingen zijn nog ongebaande paden, paden die ik zelf mag creëren. Om die te bewandelen, vraagt dat om vertrouwen in mezelf en mijn intuïtie en daarnaar handelen. Dit vertrouwen op mijn intuïtie, dat de basis is voor succes, begon steeds verder op de achtergrond te raken.

Moed en lef zijn groter dan mijn angsten

Hoe dichter bij mijn laatste werkdag kwam (ik had weer een tijdelijk baantje gevonden, dit keer in de thuiszorg), des te meer ik de volgende stap beredeneerde vanuit mijn hoofd in plaats van vanuit mijn intuïtie. Ik voelde angst om weer een in een baan terecht te komen waarin ik mijn kwaliteiten niet kwijt kan, die niet in lijn liggen met wat ik de wereld kan en wil geven. Ik voelde druk om te presteren en druk om geld te moeten verdienen, ook al past de baan niet. Ik voelde angst om nooit mijn roeping te vinden, angst om niet op betekenisvolle wijze mijn geld te verdienen en angst om helemaal geen geld meer te verdienen. Ik begon me zwaarmoedig te voelen, alsof ik bevroren was in een situatie waar ik heel graag uit wilde, maar niet uit kon. Ik zat vast in een bepaald systeem en voelde me daardoor niet vrij om die keuzes te maken die ik het liefste maak en mijn leven te leven zoals ik dat wil.

Zoals je weet ben ik iemand met een flinke dosis moed en lef, een pionierende eigenschap waar ik heel dankbaar voor ben. Ik probeer niet in kaders en hokjes te leven maar telkens weer op zoek te zijn en de stap te zetten naar dat waarin ik kan groeien en wat past bij wie ik ben en het allerliefste doe. Deze kracht is altijd groter dan welke angst ook. Omdat mijn verlangen naar een betekenisvol leven zo diep en groot is, besloot ik dat wat mij tegenhoudt mijn roeping te vinden, mijn angsten, eens verder te onderzoeken.

Voelen zonder kader

Zo kwam ik terecht bij de workshop ‘verdien geld met je roeping.’ In onze maatschappij zijn we gewend om eerst een structuur te krijgen, vanuit het hoofd. Dat ik hiermee worstel is dan ook niet zo gek, ik word onbewust geleid door het ‘systeem’ dat zich telkens weer in mijn (en ons) leven probeert te settelen. De kaders nemen dan al snel weer plaats zonder dat ik het door heb. In deze workshop werd ik gestimuleerd om zelf te gaan voelen. Er waren geen kaders aanwezig, ik voelde me daardoor vrij te voelen wat ik nou eigenlijk echt voelde en dat bracht mij heel dicht bij mezelf zodat ik weer ben gaan vertrouwen op mijn eigen gevoel.

Door middel van opstellingen werd ik geconfronteerd met mijn vluchtroutes die mij beperken in het vinden van de eerste stap naar mijn roeping. Vluchtroutes zijn paden die je van jouw weg af wijzen. Het zijn de meningen van andere mensen, het is de opiniemaatschappij, het systeem waarin we leven, dingen die wij onszelf opleggen, eigen beperkte overtuigingen en die van je ouders en voorouders die doorwerken tot in jouw leven.

“In mijn schaduwkanten, mijn beperkingen en mijn shit, vond ik de sleutel naar een enorm potentieel, de parel.”

Hylke, die de workshop leidde, liet mij in eerste instantie niet vooruitkijken maar omdraaien. Draaiend naar mijn verleden zag ik wat ik als schaduwkanten bij me draag en wat maakt tot wie ik ben en waarom ik nu reageer zoals ik reageer. Daar lag best wel wat shit. Shit happens, was dan ook de favoriete uitspraak die dag. Het zien en accepteren van wie ik nu ben en waar ik nu sta, houden van de werkelijkheid zoals het nu is inclusief mijn shit, was de sleutel naar de verborgen parel. Want dat juist in deze shit de daadkracht verborgen ligt om dat te doen wat je diep vanbinnen echt wilt doen, dat had ik me niet kunnen bedenken. Juist in die shit ligt de parel!

Een opstelling is een deur om contact te maken met ons binnenste

De eerste stap van de reis was de stap naar binnen via opstellingen. Wat speelt er zich af in mij? Niet op zoek naar mijn roeping en/of een oplossing, maar eerlijk naar mezelf kijken. Oprecht voelen en waarnemen. Verkennen en confronteren. Een opstelling is een deur om contact te maken met ons binnenste. De drie andere mensen met wie ik de opstelling uitvoerde, gaven exact weer wat mij tegenhield mijn leven te leven zoals ik dat wilde zonder dat ze ook maar iets van mij wisten. In de eerste opstelling ontdekte ik mijn vluchtroutes en blokkade die mij in mijn comfortzone houden en dit was een behoorlijk confronterend maar tevens bevrijdend moment. Het kwam van veel verder weg dan ik dacht, het kwam van mijn verre voorouders, keer op keer doorgegeven. Aan mij nu de kans deze keten te doorbreken. Wat een bevrijding om dit te mogen doen. Ik maak hiermee een weg vrij voor mezelf en ook voor mijn eventuele kinderen en de generatie daarop.

Een pionier is zowel een creator als vernietiger

In de daaropvolgende opstellingen loste ik steeds meer shit op. Ik ervaarde waar mijn zwaarmoedige gevoelens vandaan kwamen en ik legde er contact mee. Door het te omarmen en in mijn geval grenzen aan te geven tot hoever ik mij laat meeslepen in een situatie waar deze gevoelens zich voordoen, verdween deze zwaarmoedigheid. Ik doorbrak oude patronen en structuren. Ik mestte het van binnen goed uit, niet om er vervolgens lekker in te baden maar om deze mest zorgvuldig te verspreiden over het land zodat de zaden van het potentieel in mij kunnen groeien. Door het uitmestten kon ik mijn verhalen met bijbehorende beperkingen loslaten, het dient niet meer en ik hecht me er niet meer aan. Het voelt alsof ze zijn vernietigd door de kracht die ik eruit heb gehaald.

Er ontstond vrijwel direct nadat het mest op het land verspreid was en ik plaats nam in mijn kracht, een enorme ruimte in mij om mijn zielskracht de volledige aandacht te schenken. Het maakt ruimte vrij voor mijn roeping. In mijn schaduwkanten, mijn beperkingen en mijn shit, vond ik de sleutel naar een enorm potentieel, de parel.

Bestemd voor creatie

Ik heb het vertrouwen in mijzelf teruggevonden, het vertrouwen op mijn intuïtie en het vertrouwen in het proces waarin ik zit kwamen daarmee ook terug. Mijn eerste stap naar mijn roeping kwam dan in de laatste opstelling ook heel duidelijk naar voren: vertrouwen. Vertrouwen in mijzelf, in mijn potentieel, in mijn proces. Doordat de zaden nu volop groeien in de mest herken en erken ik steeds meer het potentieel dat al aanwezig is in mij. Ik moet alleen nog leren dit eruit te halen. Ik heb alles al in me, hier begint het. Nu.

Daarbij werd duidelijk dat de eerste stap naar mijn roeping niet naar mij toe komt, maar dat ik zelf actie moet ondernemen om er te komen. Uit die comfortzone. Gáán en niet achterom kijken naar de shit en de mest nu ik eenmaal de sleutel heb gevonden. De zaden groeien uit zichzelf wel want die mest is van uitstekende kwaliteit. Daarnaast is het belangrijk dat ik op zoek ga naar gemeenschap in de zin van een groep mensen zoeken waarmee ik mijn visie, missie, waarden en energie kan delen en die dezelfde kant op bewegen. Die mij helpen herinneren aan mijn grootsheid. Ook daarin zijn de eerste stappen gezet. Ik ben klaar voor creatie!

De weg van mijn verlangen naar een betekenisvol leven is niet altijd een weg zonder tegenslag. En toch: elke keer weer zie ik het cadeau in deze tegenslagen, de worstelingen, het cadeau in mijn verdriet, angsten en onzekerheid. De vraag die naar verandering en groei leidt, is: pak je je cadeau uit of laat je het staan?

Suzanne Beunk is auteur voor Pioniers Magazine. Zij reist de wereld over zonder vastgesteld plan vooraf. Zij neemt lezers mee op reis door columns te schrijven over haar ervaringen op haar reis. Suzanne ondervindt hoe het is om alle zekerheden los te laten en de rijkdom in haarzelf, haar thuis, te ontdekken. Een reis die je meeneemt in de wereld van Zijn. Suzanne is effortless coach vanuit haar praktijk "Be Effortless"