Winkelmand

Artikelen

‘Black friday’ inruilen voor ‘sunny friday’ 2020

In de aanloop naar Black Friday 2020 loopt mijn mailbox weer vol met een veelvoud aan aanbiedingen. En dat ondanks of misschien wel juist omdat we in een coronacrisis zitten.  Met opzwepende teksten en nog meer reclamestunts word ik verleid om toch maar vooral mijn portemonnee open te trekken en uit te geven en te spenderen.

Juist in deze tijd zou me dat een plezierig gevoel moeten geven. Per slot van rekening heb ik het al zo slecht in deze tijd. Sterker nog: het gevoel werd me toegeschreeuwd dat ik een dief van mijn eigen portemonnee ben als ik geen gebruik maak van al dat moois en al dat aantrekkelijks. Een beetje vreugde in deze tijd mag toch wel?

Gretigheid en hebberigheid, twee destructieve monsters die in mij huizen, worden gewekt en uiteindelijk zou ik stom zijn om niet eens naar de aanbiedingen te kijken. Laat staan ervan te profiteren.

CONSUMEREN!!!! schreeuwen mijn mailbox, de folder in mijn brievenbus en de radio- en TV-reclame me toe.

Voor mij wordt Black Friday, in navolging van vorige jaren, een Zwarte dag.  Dat stemt mij verdrietig, omdat al dit consumeren een onvoorstelbare negatieve impact heeft op onze leefwereld. Inmiddels zijn we het er toch over eens dat we over consumeren?

Nog steeds ben ik van mening dat we het moeten omdraaien door Black Friday om te dopen naar Sunny Friday en liefst Sunny everyday. Niet door de prijzen met 30, 40, 50 en zelfs 70% te verlagen of drie voor de prijs van één aan te bieden, maar door de prijzen met 30, 40, 50 en zelfs 70% te verhogen en een voor de prijs van drie aan te bieden. De manier om ons te remmen in onze gretigheid en hebzucht, de manier om ons bewust te maken dat consumeren niet iets moois is maar iets destructiefs.

Ik heb nog steeds de beelden van een BBC rapportage voor ogen waarin vermeld werd dat er voor iedere spijkerbroek 8000 liter water nodig is, dat het Aralmeer veranderde in een woestijn vanwege de katoenindustrie en dat een rivier in Indonesië, waar mensen voor hun waterbehoefte afhankelijk van zijn, volledig is vergiftigd door katoenproductie (en dan heb ik het over 1 soort industrie maar dit geldt voor vele industrieën).

Met schaamte heb ik een aantal jaren geleden vastgesteld dat ook ik daar debet aan was met mijn consumptiegedrag. Maar het heeft me ook doen beseffen dat ik er iets aan kan doen. Minder meer zou al veel helpen. In plaats van veelvoudig kopen, alleen enkelvoudig kopen en alleen iets kopen als ik het echt nodig heb.

Ik ben de wereld, ik ben het milieu en ik heb het in de hand om deze wereld te helpen herstellen van mijn en onze hebberigheid en consumptiedrift.

Daarom pleit ik voor de invoer van een SUNNY FRIDAY om dat bewustzijn te stimuleren.

Daan Fousert

Daan Fousert (1947) is redactielid en auteur voor Pioniers Magazine. In de redactie is 'leiderschap' zijn aandachtsgebied. Daan wordt algemeen beschouwd als de grondlegger van Servant-Leadership in Nederland. Hij schreef diverse boeken over Management, Human Resources en Dienend-Leiderschap. Zijn professionele focus is gericht op de volle breedte van leiderschap en de ontwikkeling van mensen. “Het oude leiderschap is dood, en om het nieuwe aan te duiden hebben we allerlei woorden nodig die de aandacht in feite alleen maar afleiden van waar het werkelijk om gaat. Al die adjectieven verhullen dat we bij leiderschap geen eigen, grootse connotatie meer hebben. Ik heb me verbonden met dienend leiderschap, maar die term omvat niets wat met het woord leiderschap alleen niet ook te duiden valt. Echt leiderschap ís dienend. Al het andere is geen slecht leiderschap, het is géén leiderschap. Hou het simpel.” Daarnaast is Daan beeldhouwer en auteur van inmiddels al weer 6 romans.