Artikelen

Als de liefde het grootste obstakel in je leven wordt

Mijn opa was een man die niet tegen stilte kon. Zo gauw er een stilte viel, werd hij onrustig en zei hij iets onbenulligs als: “Wie zou de wasknijper uitgevonden hebben?” Als hij niets kon verzinnen om de leegte te vullen, begon hij te fluiten. Dat was zo mogelijk nog irritanter. Iedereen was zich bewust van zijn angst voor de stilte, behalve hijzelf.

“Hoe kan het dat je niet gek van hem wordt?”, vroeg ik mijn oma op een dag. Ik zag ze niet zo vaak, maar zij moest iedere dag naar die onzin luisteren.“Ach,” zei ze. “Het huwelijk bestaat uit compromissen sluiten. Je moet je gewoon aanpassen. Mensen veranderen niet.” “Dat gaat mij niet gebeuren,” dacht ik destijds.

“Soms kan een relatie alles kapot maken wat je lief is. De liefde kan tot het grootste obstakel worden in je leven en toch ga je niet weg. Hoe kan dat?”

Oude liefde roest wel

Maar later gebeurde het toch. Het was in een periode dat alles mee zat in mijn leven. Ik had net een opleiding Taotraining afgerond, een training waarbij gezondheid, bewustzijnsgroei en de transformatie van seksuele energie voorop staat en gaf daar les in. Ik zat in de flow, leefde gezond, stond iedere ochtend in de tuin mijn Qigong oefeningen te doen en voelde me gelukkig. Toen dook plotseling een oude liefde op. Het was een man die ik jaren geleden op reis had ontmoet en die nog altijd een plekje in mijn hart had. In eerste instantie leek dit niets anders dan een verrijking van mijn toch al rijke leven. Het pakte heel anders uit.

Soms kan een relatie alles kapot maken wat je lief is. De liefde kan tot het grootste obstakel worden in je leven en toch ga je niet weg. Hoe kan dat? Omdat je van die ander gaat houden en hem niet kwijt wilt. Omdat je gehecht raakt en steeds meer je best gaat doen om de relatie te behouden, zonder dat je merkt hoe dit gaandeweg steeds meer ten koste gaat van wat verder nog belangrijk is in je leven.Omdat het een sluipend proces is, waarbij je je langzaam maar zeker gaat aanpassen, over je grenzen heen laat gaan en je standaard verlaagt, zonder dat je het meteen door hebt. Het is als ‘the Boiling Frog syndrome’: als je een kikker in een bak met heet water gooit, springt hij er onmiddelijk uit. Als je het water langzaam verwarmt terwijl de kikker er al in zit, zal hij er niet uitspringen en op zeker moment sterven van oververhitting.

Gezondheid

Gezond leven was één van de issues in onze relatie. Ik rookte niet, dronk niet en at heel gezond. Mijn ontbijt bestond uit een verse smoothie met spinazie en amandelmelk, zijn ontbijt bestond uit koffie met een sigaret. Als ik ’s ochtends in de tuin mijn oefeningen stond te doen, ging hij vlakbij zitten roken, te afwezig om te merken dat de rook in mijn gezicht waaide. Niet één keer, maar dagelijks.

Wat te doen?

Zeg er iets van!

Helpt niet.

Zeg er nog een keer iets van!

Helpt weer niet en nu hebben we ruzie.

Ga ergens anders je oefeningen doen.

Er blijkt niet één plek in de tuin te zijn die genoeg privacy biedt om me niet te ergeren aan mijn rokende partner terwijl ik mijn oefeningen doe.

Ga binnen trainen.

Ja, lekker, als buiten de zon schijnt.

Ga op een ander tijdstip trainen.

Te donker. Te koud. Te laat voor werk.

Uiteindelijk stopte ik met mijn ochtend practice. Het vermijden van de wederzijdse irritatie was belangrijker voor me dan mijn training. Het was het begin van het einde. Ik werd chagrijnig en wrokkig, want heimelijk vond ik dat het zijn schuld was dat ik mijn ochtend practice had moeten opgeven, terwijl dat niet eerlijk was, want ik had daar zelf voor gekozen.

“Stel je voor: je doet zo’n cursus, een wereld gaat voor je open, je vertelt dit vol enthousiasme aan je partner en hij zegt: “Wat een onzin.” Hij wil niet mee. Dit gebeurt heel vaak. De één ontwikkelt zich en de ander groeit niet mee. De één verwelkomt verandering, staat open voor nieuwe dingen, de ander verzet zich tegen verandering en wil alles bij het oude laten.”

Emotionele volwassenheid

Ik kom uit een intellectueel gezin waar veel gelezen en gepraat werd over psychologie, filosofie en spiritualiteit. Over onze gevoelens werd ook veel gepraat. Teveel misschien, maar het leerde me wel hoe belangrijk het is om hiertoe in staat te zijn. Mijn partner kon dat niet. Hij kwam uit een gezin waar gevoelens taboe waren, waar gedaan werd alsof ze niet bestonden. Als we een conflict hadden, liep hij weg, klapte hij dicht of trok hij een blikje bier open. Zo werd zijn frustratie mijn frustratie.

Wat te doen?

Ik gaf hem boeken die hij moest lezen.

Had hij geen zin in.

Ik probeerde hem uit te leggen dat praten over gevoelens belangrijk is.

Vond hij onzin.

Ik suggereerde dat hij in therapie ging.

Dat vatte hij op als een belediging.

Uiteindelijk gaf ik het op.

“Mijn man praat niet over zijn gevoelens,” hoorde ik mezelf op een gegeven moment zeggen. Dat klonk heel raar. Net als mijn oma.

Behalve meningsverschillen over een gezonde levensstijl en onze communicatie over gevoelens was seks ook een probleem. Ik denk dat dit over het algemeen wel de top 3 is waar relaties mee worstelen: levensstijl, gevoelens en seks. Die laatste is nog steeds het meest taboe. Het is goed dat we de laatste tijd steeds meer over seks praten. Veel mensen begeven zich op het pad van bewustwording en gaan een cursus tantra, yoga, Qigong of Taotraining doen. Daar leren ze dat de transformatie van seksuele energie een belangrijke rol speelt in elke zichzelf respecterende spirituele stroming.

Partners groeien soms uit elkaar

Stel je voor: je doet zo’n cursus, een wereld gaat voor je open, je vertelt dit vol enthousiasme aan je partner en hij zegt: “Wat een onzin.” Hij wil niet mee. Dit gebeurt heel vaak. De één ontwikkelt zich en de ander groeit niet mee. De één verwelkomt verandering, staat open voor nieuwe dingen, de ander verzet zich tegen verandering en wil alles bij het oude laten.

Het overkwam mij terwijl ik LES GAF in de transformatie van seksuele energie! In het begin was hij laaiend enthousiast en wilde hij alles weten, maar gaandeweg verloor hij zijn interesse, niet alleen in de spirituele dimensie van seks, maar in seks all together! Zo kwam ik in de bizarre situatie terecht waarin ik het met mijn leerlingen had over de spirituele dimensie van seksualiteit, over het belang van praten over je gevoelens en het hebben van een gezonde levensstijl, terwijl ik ’s nachts wakker lag naast een snurkende man die naar bier stonk.

Wat te doen?

Praat erover!

Gedaan. 1000 keer.

“Ik snap het, schatje.

Vergeef me.

Geef me nog een kans.”

Het veranderde niet.

Wordt boos.

Het werd erger.

“Je bent echt onaantrekkelijk als je boos bent.”

Er is niets erger dan compromissen sluiten, vooral op het gebied van seks. Het wil zeggen dat je je standaard verlaagt, omdat een beetje seks beter is dan geen seks. Omdat een beetje intimiteit beter is dan geen intimiteit.

Wat deed ik? Ik stopte met lesgeven. Ik had het gevoel dat ik niet leefde volgens mijn eigen normen en waarden en dat was ook zo. Ik volgde mijn eigen standaard niet. Ik was ontrouw aan mezelf, aan waar ik voor stond en aan hoe ik wilde leven. I didn’t walk my talk. Dat maakte me een slechte lerares, vond ik, dus ik stopte. Niet met de relatie, maar met lesgeven! Best raar, eigenlijk.

Waarom doen we dit? Waarom hebben we zoveel over voor onze relatie? Is het liefde, of is het toch iets anders? Ik weet inmiddels dat het in mijn geval een gebrek aan liefde voor mezelf was, een gebrek aan zelfrespect en eigenwaarde. Ik was simpelweg zo bang om hem kwijt te raken dat ik liever mezelf kwijtraakte.

Wat zijn jouw ‘non-negotiables’?

Het leidde tot een onvermijdelijke crash. Onze relatie werd steeds grimmiger, totdat het zo ondraaglijk werd dat hij het uitmaakte. Ja, hij! “Vroeger was je veel vrolijker,” zei hij en trok de deur achter zich dicht. Daarmee begon de terugkeer naar mezelf. Wat vond ik ook weer belangrijk? Na maanden van liefdesverdriet, rouw en verwarring stond ik op een ochtend weer in de tuin mijn oefeningen te doen, de zon scheen op mijn gezicht en ik realiseerde me: “Ik ben terug.”

Wat ik ervan geleerd heb, is wat ik eigenlijk al wist: van compromissen sluiten in je relatie word je ongelukkig. Niet doen. Ik weet nu ook beter dan ooit tevoren wat mijn ‘non-negotiables’ zijn: de dingen die niet onderhandelbaar zijn. Bij mij zijn dat: een bepaalde levensstijl, communicatie over gevoelens en jawel: de kwaliteit van seks. Het duurde even, maar uiteindelijk hervond ik mezelf ook genoeg om weer les te gaan geven, trots op mijn hervonden integriteit.

Iedereen zou zijn of haar ‘non-negotiables’ in relaties duidelijk moeten hebben. Niet de oppervlakkige, maar de échte. Niet ‘ze moet rood haar hebben’, maar ‘ik kan haar vertrouwen’. Ontdek ze, definieer ze en hou je eraan. Zo gauw je op dat niveau compromissen gaat sluiten, raak je jezelf kwijt en word je ongelukkig. In werkelijkheid wil geen enkele partner dat je jezelf tekort doet of compromissen sluit om de relatie te redden. Het keert zich altijd tegen je en tegen de partner, want er ontstaat onherroepelijk wrok.

Wees je bewust van naast wie je in bed kruipt

Een relatie kan het grootste obstakel in je leven zijn. Het kan compleet tussen jou en je ware bestemming in staan. Een relatie kan je leven volledig te gronde richten. Het heeft absoluut geen zin om je seksuele energie te cultiveren als je vervolgens naast iemand in bed ligt die daar totaal niet mee bezig is. Dat is net zoiets als het volume van je eigen radio verminderen en vervolgens bij iemand in bed kruipen bij wie de herrie niet te harden is. Of zelf uitgebreid gaan douchen en dan naast iemand gaan liggen die onder de modder zit. Absoluut zinloos. Dit is één van mijn non-negotiables: mijn man moet open staan voor de spirituele dimensie van seks, in woord en daad.

Mijn ex zei jaren later dat het zijn hart brak om te zien dat ik niet gelukkig was bij hem en hij tegelijkertijd wist dat hij me niet kon geven wat ik nodig had, hoezeer hij het ook probeerde. Daarom maakte hij het uit: om mij mijn vrijheid terug te geven. En ook al brak het toen mijn hart, ik ben blij dat hij het gedaan heeft. Want hij had gelijk.

Dit is deel 12 en tegelijkertijd het laatste artikel van de serie Liefde en Seksualiteit van Sanne Burger.

 

Sanne Burger (1966) is auteur voor Pioniers Magazine en schrijft over liefde, relaties en seksualiteit. Zij is schrijfster, healer en lerares. Ze geeft les in Tao Training, Qigong en Ancient Thai Massage. Daarnaast geeft ze individuele coaching. Momenteel woont en werkt ze in Peru.