Artikelen

Alleen mijn hart om in te wonen: een pionier in Nepal

Daar ga ik dan…. Met lood in mijn schoenen neem ik afscheid van alles en iedereen. Ik wil graag ervaren wat het is om alle zekerheden op te geven: mijn baan, mijn relatie en mijn huis. Zonder vastgesteld plan vooraf, om zo meer innerlijke rijkdom te mogen ervaren en te leven vanuit dit moment, vanuit Zijn.

In het interview met mij voor Pioniers Magazine heb ik het over innerlijke transformatie. Voor transformatie is moed nodig, en moed betekent voor mij: angst voelen en toch mijn hart volgen. Wat een angst had ik bij vertrek. De moed zonk me letterlijk in de schoenen.

De impact van mijn keuzes

Er leek niets meer over te zijn van de krachtige Suzanne die zeker wist dat dit het hogere plan was voor haar. Die ervan overtuigd was dat ze een moeiteloos leven zou weten te creëren door op reis te gaan en daarmee een inspiratie te zijn voor veel anderen. Ik voelde mij klein, onzeker. Ik voelde een enorme angst om alleen te zijn. Er kwamen vragen naar boven als: weet ik wel zeker dat ik dit wil? Heb ik het al die tijd niet mis gehad, kan ik mijn intuïtie wel vertrouwen? Ik kon de verbinding met al mijn goede intenties om dit te doen niet meer voelen en daardoor raakte ik alleen maar meer in paniek.

Na twee doorwaakte nachten door de lange reis, met daarna ook nog eens mijn eerste slapeloze nacht in Nepal dacht ik: ik pak het eerst volgende vliegtuig terug naar huis. Om me meteen te realiseren: oh nee,  ik heb geen (t)huis meer! Toen voelde ik ineens de impact van mijn keuzes. Tranen biggelden over mijn wangen, ik wist ineens weer waarom ik ervoor koos te gaan: maak van elke plek je thuis, waar je ook bent. Dáár word ik rijk van, van binnen. Om mijn hals hangt een ketting met een kokertje met daarin een boodschap voor mijzelf: ‘When there is light in your heart, you will find your way home’. Ik moest wel doorzetten, voelde weer een beetje moed terug komen. Dit is exact wat ik wil leren en ik onderga de lessen nu al.

Alles mag er zijn

Wat is het een uitdaging om mij over te geven aan de keuzes die ik heb gemaakt, de controle te laten gaan. Of beter gezegd: het controle willen hebben, er gewoon maar te laten zijn. Want daar gaat het om voor mij, alles mag er zijn.  Zo ook al mijn verdriet, de intense pijn (het voelt als liefdesverdriet), de vermoeidheid na de lange vlucht, alle prikkels die ik opvang in Nepal. Meteen na het besef geen thuis meer te hebben, alleen dat in mijn hart, kwam de verwerking op gang van alles wat ik heb achtergelaten.

Ik heb ook veel meegenomen en dat is veel meer dan ik heb achtergelaten: liefde. Met liefde ontmoet ik mijzelf, in alles wat ik momenteel voel en ervaar. Het mag er zijn, ik mag er zijn. Ik omarm mijzelf in alles wat ik tegenkom. Ik omarm de mensen die met mij meeleven en meehuilen, de mensen die mij door en door steunen, die mij de eerste dagen enorm hebben geholpen om door te zetten. Ik zorg voor mijzelf, luister naar mijn lichaam en ik maak keuzes in het moment zelf die mij helpen om weer op krachten te komen. Ik zorg dat ik er ben voor mijzelf, ik sta klaar voor mijzelf. Kiezen voor mijzelf betekent voor mij dat ik er straks ook weer voor anderen kan zijn!

Suzanne Beunk is auteur voor Pioniers Magazine. Zij reist de wereld over zonder vastgesteld plan vooraf. Zij neemt lezers mee op reis door columns te schrijven over haar ervaringen op haar reis. Suzanne ondervindt hoe het is om alle zekerheden los te laten en de rijkdom in haarzelf, haar thuis, te ontdekken. Een reis die je meeneemt in de wereld van Zijn. Suzanne is effortless coach vanuit haar praktijk "Be Effortless"