Artikelen

Eet jij al met gezond verstand?

Je kunt geen krant openslaan of het gaat over gezondheid en gezonde voeding. Voeding is hot! Voor de consument is het allemaal verwarrend, niemand weet zo langzamerhand meer wat waar is. Wat is nu wel of niet gezond? De meningen, feiten en veronderstellingen vliegen je om de oren. Zo mochten we vroeger maar één ei per week eten, tegenwoordig lijkt het niet meer uit te maken hoeveel je er eet (nou ja, binnen normale grenzen dan). Jarenlang hebben we te horen gekregen dat dieetmargarine ons moest redden van alle hart- en vaatkwalen en nu ineens gaat iedereen weer aan de roomboter.

Vroeger (lang geleden) aten we gewoon wat er was. Voor de industriële revolutie was er gewoon geen discussie over eten. Pas nadat we ontdekten dat we onze voeding chemisch konden veranderen, is er langzaamaan meer onderzoek naar gedaan. En dat resulteerde in uitspraken dat boter slecht voor je was en dat je hart- en vaatziekten kreeg van het eten van eieren. In de eeuwen daarvoor at men overigens gewoon roomboter en eieren, maar gingen de mensen dood aan infectieziekten.

“Wetenschap is waarheidsbevinding. Dat is onderzoeken of de gedachte (hypothese) die je hebt ook klopt. Dat is iets anders dan gelijk willen halen. Toch is dat precies wat er nu gebeurt.”

Met de opkomst van het informatietijdperk kreeg de industrie een rol als gezondheidadviseur. We kennen misschien nog wel de spotjes van ‘Melk Moet’ en ‘Melk de witte motor’. Het bijzondere is  dat men alles wat via de media tot ons kwam, geloofde. Toen wel, maar nu niet meer. (Al houdt de oudere generatie zich toch nog vast aan oude opvattingen. Het valt nu eenmaal niet mee om op latere leeftijd ingesleten gewoontes te veranderen.)

Gelijk of geluk (en gezondheid)?

Het zijn vooral de jongeren die zich op dit moment inlezen in de materie en dan vol enthousiasme aan de slag gaan om ‘anders’ te gaan eten. Zij laten zich inspireren door hippe goeroes en vloggers die de oude opvattingen omvergooien. Zij zijn het die de nieuwe hypes creëren, ook al druisen deze in tegen de wetenschappelijke consensus. Dat mensen gaan twijfelen aan wetenschap, dat is volledig nieuw. Wetenschap is waarheidsbevinding. Dat is onderzoeken of de gedachte (hypothese) die je hebt ook klopt. Dat is iets anders dan gelijk willen halen. Toch is dat precies wat er nu gebeurt.

Vanuit de wetenschappelijke hoek komt er steeds vaker een tegengeluid. Wetenschappers laten zich horen, zij halen hun gelijk. Zoals Rosanne Hertzberger met het artikel in de NRC van 7 april, die zich boos maakt over de hetze tegen E-nummers en opkomt voor de pakjes en zakjes. Zij laat zich in haar artikel neerbuigend uit over ‘kruidenvrouwtjes’, een poging om haar eigen betoog te versterken (en haar eigen boek te verkopen). Net zoals Martijn Katan dit doet in zijn artikelen en boeken. Hij probeert nieuwe gedachten als mythes weg te zetten. Op mij komt het over als gelijk halen. Andermans kaars uitblazen om je eigen licht feller te laten schijnen.

Gezond verstand

Waarom gaan mensen nu ineens dwars tegen de officiële adviezen in? Sinds de komst van het internet zijn mensen kritischer geworden en zoeken zelf op internetoplossingen voor hun lichamelijke ongemakken waar artsen geen antwoord op hebben. Dat zijn gewone mensen zoals jij en ik met buikklachten, vermoeidheid, darmproblemen, spierklachten, hoofdpijn en dergelijke die merken dat ze niet verder komen met de oude adviezen. Zolang de overheid en de medici traag of helemaal niet meebewegen met de ontwikkelingen in de maatschappij, zullen toch steeds meer mensen op internet op zoek gaan naar nieuwe informatie. Natuurlijk worden er door diverse goeroes en vloggers ook dingen verkondigd die nergens op gebaseerd zijn. Ieder weldenkend mens weet dat een voedingspatroon bestaande uit louter superfoods niet zal resulteren in een super gezondheid.

“Wie nadenkt begrijpt toch zelf wel dat de voeding die wij miljoenen jaren in onbewerkte vorm gegeten hebben, niet zomaar zonder gevolgen vervangen kan worden door chemisch bewerkte kant- en klaarproducten?”

Er is ook nog zoiets als ‘common sense’: wie nadenkt begrijpt toch zelf wel dat de voeding die wij miljoenen jaren in onbewerkte vorm gegeten hebben, niet zomaar zonder gevolgen vervangen kan worden door chemisch bewerkte kant- en klaarproducten? Voeding die zo lang houdbaar is dat de schimmels er geen vat op krijgen. Hoe denk je dan dat ons spijsverteringssysteem deze chemische moleculen moeten verwerken? Los van de vraag of bepaalde E-nummers toxisch zijn, denk ik dat er steeds minder mensen zullen kiezen voor smoothies die 21 dagen houdbaar zijn, want zeg nou zelf, als je kiest voor smoothies, kies je voor vers en gezond, niet voor lang houdbaar. Ook al wil Rosanne Hertzberger ons anders doen geloven.

Grote groepen mensen ontdekken op dit moment dat zij zich beter voelen bij een ander voedingspatroon. Dat ervaren zij zelf, dat voelen ze aan het verdwijnen van hun klachten. Dat is de sterkste motivatie om je gedrag te veranderen en vervolgens ook anderen hierover te informeren. Dan komt er een wetenschapper of een arts die zegt dat het niet klopt, dat het niet wetenschappelijke bewezen is. Wat denk je dat er dan gebeurt? Ga je dan maar weer terug naar je oude eetpatroon? Of word je volhardend en ga je tegen de oude opvattingen in?

Ik denk het laatste.

Yvonne van Stigt

Yvonne van Stigt is auteur voor Pioniers Magazine. Zij is evolutionair gezondheidsdeskundige en wordt veel gevraagd als spreker voor congressen en lezingen. Zij is afgestudeerd in de klinische Psycho Neuro Immunologie aan de Universiteit van Gerona (Spanje). Daarnaast heeft zij vijf boeken geschreven en de Oerslank organisatie opgericht. Op dit moment is Yvonne als hoofddocent betrokken bij de opleiding Orthomoleculair Epigenetisch therapeut.