Artikelen

Zet de stap en neem je eigen plek in

Je eigen plek binnen je gezin en familie vinden, is de basis voor een vrij en harmonieus leven. Je kunt ons mensen zien als sterren die vanuit hun eigen plek willen stralen en schitteren. We nemen allemaal onze eigen ruimte in binnen het grote geheel en niemand is hierbij meer of minder dan de ander. Vaak maak je in het leven eerst het tegenovergestelde mee. Je voelt je niet op je plek en ervaart geen harmonie. Om de lieve vrede houd je je mond en pas je je aan. Toch knaagt het en voelt het niet fijn. Het kan zijn dat je merkt dat je broer of zus meer aandacht krijgt dan jij. Dit doet pijn. Dit maakt dat je aan jezelf twijfelt: “Is hij belangrijker dan ik?” Je minderwaardigheidsgevoelens houd je voor jezelf, waardoor je niet bereikt wat je wilt. Je vraagt je af wat anderen van je denken en voelt je verward.

“Mag jouw kind zijn eigen plek innemen? Neem jij zèlf je eigen plek in?”

De grote vraag is wat je met deze gedachtes en gevoelens gaat doen. Blijf je je stilhouden en aanpassen voor de lieve vrede of ga je de uitdaging aan om je eigen, onbewuste patronen te onderzoeken en te transformeren? Hoe meer jij je gevoelens uit en stopt met het wegcijferen van jezelf, hoe meer harmonie en gelijkwaardigheid om je heen ontstaat. Het leven daagt je uit vanuit eenheid te kijken naar het waarom van je minderwaardigheidsgevoelens. Je maakt niet voor niets de lessen mee waar je tegenaan loopt. Ze dienen een groter doel. In dit artikel nodig ik je uit ‘de eenheidsbril’ op te zetten en vanuit een nieuwe manier van kijken en denken de bedoeling van jouw moeilijkheden te onderzoeken. Niets gebeurt voor niets en vanuit inzicht en erkenning voor wat er is, ontstaat de ruimte waar jij zo naar verlangt!

Je eigen plek
Gele Ster is de 10e oer-eigenschap vanuit de Maya-kalender (Tzolkin) die jij als mogelijkheid bezit. Gele Ster gaat over harmonie, schoonheid en je eigen plek innemen. Deze eigenschap wil niets liever dan in jou zelf belicht worden en je kunt deze vanuit zowel de kracht als de zwakte leven. Om te kunnen stralen is het nodig die andere kant, de zwakte, die er óók is te erkennen en accepteren. Zo ontstaat een proces waarin, vanuit oordeelloosheid, jouw licht steeds meer gaat stralen.

‘Daar is de Gele Ster.
Zijn licht zie je echt al van heel ver.
Hij wil heel graag met anderen samen zijn.
Mooie dingen maken, dat vindt hij reuze fijn’.

In mijn praktijk spreek ik een vrouw van in de veertig. Zij komt uit een groot gezin van vier meiden en twee jongens. Ze is het jongste meisje in de rij en boven en onder haar zitten de jongens. Ze heeft altijd ervaren en gevoeld dat ze niet zo speciaal was. Er ging vanuit moeder onbewust meer aandacht naar de broers die net iets ouder en jonger waren. Deze dame heeft haar hele leven lang hard gewerkt. Zij offerde zichzelf op en hoopte zo onbewust de erkenning te krijgen waar zij zo naar verlangde. Ondanks dat ze zo op anderen gericht was en het beste met iedereen voor had, ervaarde ze geen vervulling in haar leven. Zes jaar geleden heeft ze een burn-out gehad en ze voelde dat ze er nu weer tegenaan zat. Ze was moe, vreselijk moe. Tijdens een sessie ontdekte ze dat ze vanuit haar minderwaardigheidsgevoel zichzelf probeerde te compenseren door extra hard te werken. Ze nam het moedige besluit om hierover met haar ouders in gesprek te gaan en deelde haar gevoelens. Haar ouders, met name haar moeder, begreep dit en gaf haar de erkenning waarnaar ze zo op zoek was.

Vanaf dat moment gaven haar ouders haar meer aandacht. Ze kwamen bijvoorbeeld vaker op bezoek zoals ze ook bij de zonen deden. Mijn cliënt had haar eigen plek ingenomen door aan te geven wat ze oneerlijk en moeilijk vond. Haar ouders reageerden erop door hun aandacht meer over de zes kinderen te verdelen. Hoe heerlijk is dat!

Gezinssysteem

Ook binnen jouw gezin heeft elk gezinslid zijn eigen plek. Mag jouw kind zijn eigen plek innemen? Neem jij zèlf je eigen plek in? Bert Hellinger, die het systemisch werk met opstellingen* ontwikkelde, zag dat de werking van systemen door drie principes worden gestuurd:

  • systemen willen compleet zijn in die zin dat ieder lid recht heeft op een plek
  • systemen hebben een ordening
  • ieder systeem zoekt naar balans in nemen en geven

“Als we door de eenheidsbril die bij het gedachtegoed van de Tzolkin hoort naar gedragsproblemen kijken, zien we dat bijvoorbeeld een kind dat regelmatig woede-aanvallen heeft, dienstbaar is aan het grotere geheel: hij wil iets aan het licht brengen dat niet ‘in orde’ is in het grotere systeem.”

Door systemisch te kijken, krijgen we inzicht in hoe onderliggende krachten uit het systeem, bijvoorbeeld het familiesysteem, ons gedrag onbewust beïnvloeden. Wij mensen hebben, als kuddedier, nog een oerinstinct dat onbewust het grotere geheel dient. Een van die instincten is dat we continu ‘scannen’ of we erbij horen en onbewust: of alles erbij hoort. Vanuit het kuddeleven gezien is het er niet meer bij horen levensgevaarlijk: de eerste de beste leeuw kan je pakken zonder de bescherming van de kudde als geheel. Een kudde ‘weet’ dat ieder zijn plek heeft en ieder weet er zijn functie en dat zorgt voor de veiligheid.

Eenheidsbril

Als we door de eenheidsbril die bij het gedachtegoed van de Tzolkin hoort naar gedragsproblemen kijken, zien we dat bijvoorbeeld een kind dat regelmatig woede-aanvallen heeft, dienstbaar is aan het grotere geheel: hij wil iets aan het licht brengen dat niet ‘in orde’ is in het grotere systeem. Dit kan als functie hebben om het systeem weer compleet te maken, of om een uitstaande schuld in dat systeem te vereffenen. Misschien moeten we kinderen met gedragsproblemen eigenlijk wel dankbaar zijn voor wat ze ons willen laten (in)zien.

Deze ideeën zijn niet zo makkelijk inpasbaar in de manier van denken waar we aan gewend zijn. “Hoezo dankbaar zijn voor al het leed dat veroorzaakt wordt in het leven van degene die met de woede-aanvallen te maken heeft? Moeten we het dan maar gewoon op zijn beloop laten?”

Dat moeten we natuurlijk niet, maar er zijn meer manieren om met gedragsproblemen om te gaan dan het direct te willen stoppen. Ik wil je uitdagen om zo’n andere manier van denken, het vanuit eenheid denken, toe te laten. Denken vanuit het bewustzijn van de Tzolkin houdt in dat je zonder oordelen een individu ziet als een onderdeel van een groter geheel, een levend systeem.

Laten we weer teruggaan naar de dame waar ik net over schreef, de cliënt bij wie disharmonie als een rode draad door haar leven liep en ervoor zorgde dat ze niet haar eigen plek innam binnen het gezin waarin ze nu moeder was. Vanuit de Maya-astrologie heb ik een IK-KOMPAS voor haarzelf en één voor haar moeder gemaakt. Wat blijkt? Ze hebben allebei dezelfde lessen te leren! Hun beider levensthema is. Haar moeder heeft dus in haar leven ook ongelijkheid meegemaakt waardoor ze niet haar eigen ruimte in kon nemen. Zij heeft dit echter nooit om kunnen buigen naar kracht. Nu haar dochter dit wel doet, heelt zij dit aspect ook bij haar moeder. Energetisch werkt dit door in het hele familieverband.

De boodschap van gedrag

Het lastige gedrag van kinderen wijst volwassenen waar ze moeten kijken voor oplossingen. Maar al te vaak reageren we met het willen corrigeren van het gedrag. Door te kijken vanuit eenheid, komt aan het licht waar het ‘lastige’ gedrag van het individu naar verwijst. Dan wordt opeens helder dat de woede-aanvallen niet alleen draaien om het kind, maar dat dit kind onbewust wijst op onverwerkte woede die in vader of moeder aanwezig kan zijn. Iets kan alleen veranderen door eerst te erkennen dat het is zoals het is. Zonder enig oordeel de feiten zien en erkennen dat het is zoals het is, werkt helend voor het hele gezin.

Vanuit eenheid kijken is vaak zo anders dan we in ons westers denken gewend zijn, dat we met ‘ja, maar…’ liever trouw blijven aan onze vertrouwde denkpatronen. Ik daag je uit om, al is het maar voor één experiment, helemaal zonder oordelen of ja-maren, de moeite die je hebt met het lastige gedrag van je kind, te erkennen en te onderzoeken wat hij of zij mogelijk doet voor jullie hele gezin.  Wat vertelt de emotie die je erbij voelt over jezelf? Of over je partner, vader of moeder? Wacht dan, nog steeds oordeelloos, af en kijk welke effecten je merkt.

Veilige omgeving

Het is onze taak als volwassenen kinderen een veilige omgeving te bieden om zich te kunnen ontwikkelen. Door ons bewust te zijn van onze eigen innerlijke houding en steeds te checken of je kind zichzelf mag zijn (en zich niet aan jouw onbewuste verwachtingen aanpast), of jezelf je eigen plek inneemt (en niet jezelf wegcijfert voor het welzijn van je partner), dragen we bij aan die veiligheid. Zolang een systeem niet heel is, of als een kind voelt dat er onvoldoende licht en gelijkwaardigheid is, zal het kind gaan proberen het gezin te helen of te verdedigen. Al die energie kan niet besteed worden aan leren of aan vriendschapsrelaties.

Hoe meer jij als ouder leeft vanuit je eigen kern, intuïtie en hart, hoe meer balans in jezelf ontstaat. Leef als jezelf en pas je niet langer aan. Wanneer er harmonie is tussen geven en nemen, binnen en buiten, hoofd en hart en ratio en gevoel gaat je kind hierin mee. Balans in jezelf brengt balans in je gezin. Ieder gezinslid neemt zijn eigen plek in en levert vanuit kracht een bijdrage aan het grote geheel. Ieder gezinslid leeft vanuit zijn eigen kleur en wordt wie hij is: vrij en liefdevol, zichzelf!

*De ‘systeemopstelling’ is een methode om onderliggende krachten en verbanden in een systeem (familiesysteem, onderwijssysteem, organisatiesysteem) inzichtelijk te maken. De methode maakt gebruik van representanten die, eenmaal opgesteld in de ruimte, informatie ‘weten’ over het systeem dat is opgesteld, zonder dat hier iets over verteld hoeft te worden. Ons lichaam heeft kennelijk sensoren waarmee we informatie van systemen kunnen opvangen. Albrecht Mahr noemt dit ‘het wetende veld’. Rupert Sheldrake heeft dit beschreven als ‘morfogenetische velden’.

P.S. In het voorjaar van 2018 start de Tzolkindercoach-opleiding die ouders en jeugd-hulpverleners opleidt tot Tzolkindercoach. Een unieke opleiding van 8 dagen waarin je jezelf èn het kind in een nieuw licht leert zien.

Sandra Bolte

Sandra Bolte is auteur voor Pioniers Magazine. Ze is kinder-en jeugdtherapeut, coach, ontwikkelaar van het IK-KOMPAS, docent en trainer. Haar passie ligt bij de Tzolkin (Maya-kalender). Deze heeft ze in 2014 naar kinderen vertaald. Vanuit de Maya-astrologie geeft het IK-KOMPAS volwassenen en kinderen inzicht in wie ze van nature zijn. Het is haar missie dat kinderen zich vanuit hun kern gehoord en begrepen voelen. Hiervoor leidt ze ouders en jeugdhulpverleners op verder te kijken dan de ontwikkeling op het niveau van hoofd-hart en handen. Onze kinderen willen niets liever dan dat wij ons weer bewust worden van het grote potentieel waarover we beschikken. Zodat we samen met elkaar kunnen bouwen aan een nieuwe aarde.

Geef een reactie