Artikelen

Wat er gebeurt als je plezier najaagt en wat er anders kan

Het internet en (zelfhulp)boeken staan er tegenwoordig vol mee; creëer je mooiste leven. Als je het droomt kun je het ook doen. Design your own life. Daar geloof ik ook zeker in, maar wat is nou mijn mooiste leven? Wat is mijn droom? Ja, natuurlijk lijkt het me heerlijk om een huis aan zee te hebben, ergens in Indonesië met een fijn zwembad erbij, lieve mensen om me heen, mooie natuur, leuk werk te hebben en lekker veel reizen. Maar voor mij zit hier niet voldoende diepgang in, de zin van mijn bestaan is voor mij veel belangrijker. Ik leef voor iets groters dan mijzelf. Wat ik doe met mijn leven heeft invloed op volgende levens. Wat wil ik echt? En waarom wil ik dat? Dit zijn twee vragen die mij al maanden bezig houden.

Een (on)mogelijke droom?

Ik ben me ervan bewust dat ik één van de eerste generaties ben die mag en kan doen met mijn leven wat ik wil. Ik hoef niet meer te leven volgens de vaste patronen als werken, trouwen, kinderen krijgen en voor het gezin zorgen. Ik heb de keuze of ik trouw, of ik kinderen wil, etc. Ik word niet meer geleefd door het onbewuste. Ik heb de luxe dat ik mijn talenten mag ontdekken en ontplooien, dat ik mag doen wat mijn hart me ingeeft en dat ik leer luisteren naar mijn intuïtie. Tevens maakt het dit ook beangstigend. Want wat moet ik met mijn leven? Niemand meer die mij zegt wat te doen omdat het ‘zo hoort’ en daar gewoon gelukkig mee zijn. Ik ontdek en pionier zelf. Fantastisch, omdat ik hier gebruik van mag maken en het vele mogelijkheden biedt. Ook vind ik het beangstigend niet uit het leven te kunnen halen wat erin zit en daardoor doodongelukkig te worden. Laatst vroeg iemand mij wat mijn droom is, iedereen heeft toch een droom? Ik kon er geen antwoord op geven. Later bedacht ik me dat ik er wel één heb; een wereld in een staat van harmonie en innerlijke vrede. Maar is dat realistisch? Het leven is toch yin en yang, dus een onmogelijke droom? Ik raak er alleen maar van in de war en mijn droom verdween net zo vlug weer als hij was gekomen.

“Ik leerde de les dat wanneer ik plezier najaag, ik er niet automatisch zin, inhoud en betekenis bij krijg. Maar wanneer ik streef naar inhoud, zin en betekenis ik er wel automatisch plezier bij krijg.”

Even een terugblik op het afgelopen jaar. Een jaar waarin ik vele baantjes heb versleten. Nadat ik terugkwam van mijn reis door Azië heb ik mij vooral gericht op geld verdienen, om mijn nieuwe hoorapparaatjes die ik nodig had, af te betalen. En ja, daar moest ik toch zeker een jaar voor werken. Om dit zo leuk en vrij mogelijk te houden voor mezelf (want ik had niet het gevoel om me te willen settelen in Nederland) koos ik voor losse baantjes die me iets anders leerden dan ik al kende. Zo ben ik erachter gekomen dat ik de bediening in de horeca hartstikke leuk vind en ik van oor tot oor kan stralen wanneer ik gasten blij maak. Zo heb ik mijn passie voor hospitality ontdekt. Gastvrijheid spreekt mij enorm aan. Ik had het plezier in werken te pakken, en kreeg complimenten voor mijn uitstraling. Mensen dachten dat ik het werk al jaren deed, terwijl ik net om de hoek kwam kijken. Met de intentie van plezier willen najagen, mijn liefde voor reizen en mijn Italiaanse vriend, ben ik begonnen met werken op een camping in Italië. In het begin had ik het zeker erg leuk, totdat ik mijzelf voorbij liep. Ik was er voor mijn plezier, maar dat was op een gegeven moment weg want het werktempo lag te hoog voor me. Te hoog omdat ik tijd en ruimte voor mezelf nodig heb om te leven van binnenuit, dicht bij mijn hart. Ik werd opgeslokt door alles wat er om me heen gebeurde en gedaan moest worden. De aandacht voor wat er binnenin mij speelde raakte op de achtergrond. Daarbij mistte ik een bepaalde zingeving. Een bijdrage aan het grotere geheel. Iets doen waardoor ik de tijd vergeet en waardoor ik niet uitgeput raak. Iets waarin ik mezelf kan uitdrukken van binnenuit.

Om richting te geven aan mijn leven ben ik een moodboard gaan maken. Elke dag ging ik ervoor zitten en zocht ik aan de hand van vragen die ik mezelf stelde, in tijdschriften naar plaatjes en teksten die bij mij horen en waarvan ik zo’n ‘wow-gevoel’ krijg. Het begon bij 1 moodboard, maar ik was zo enthousiast bezig dat er een tweede kwam. En een derde. En een vierde. En tot slot een vijfde. Ik zag hoe ontzettend veel verlangens ik heb, wat ik nodig heb om meer in balans met mezelf en de omgeving te zijn, hoeveel ik nog wil ontdekken van de wereld, wat mijn talenten zijn en waar mijn interesses liggen. Van een yoga project voor mensen op straat en in gevangenissen in Afrika, tot een festival ‘Burning man’ in Amerika. Van ecolodges willen bezoeken in Costa-Rica, tot het verblijven in een gemeenschap Auroville in India. Van het bezichtigen van de sterrenhemel in Australië tot meer leren over zelfvoorziening en permacultuur in Sicilië. Van een vulkaan beklimmen en spirituele dorpjes in Guatemala bezoeken tot de Himalaya intrekken en de Mount Everest van dichtbij bewonderen. Ik wil meer leren over verschillende yogavormen, meditatie beoefening, massage, ik wil leren fotograferen en een schrijversworkshop of opleiding volgen. En aan de andere kant komt er ook een sterk verlangen naar voren naar vaste grond, een plek waar ik me warm welkom voel, en van waaruit ik verder mag ontdekken en groeien. En zo heb ik nog maar een fractie opgenoemd. Mogen stoeien met al deze wensen en verlangens is iets dat mij uiteindelijk de weg zal wijzen.

Streef naar zin, inhoud en betekenis en je krijgt er automatisch plezier bij

Tijdens het vormgeven van de moodboards werd me ineens een aantal dingen duidelijk over het afgelopen jaar. Ik werd namelijk gedreven door plezier en geld. Na zo’n leuke ervaring in de horeca werkt plezier aanstekelijk. Ik wilde er meer van. Want ik voelde me er toch goed bij? Mijn streven was plezier. En toch gaf het mij in mijn laatste job niet de voldoening waar ik naar op zoek was. Ik leerde de les dat wanneer ik plezier najaag, ik er niet automatisch zin, inhoud en betekenis bij krijg. Maar wanneer ik streef naar inhoud, zin en betekenis ik er wel automatisch plezier bij krijg.

Waar je talenten en de behoeften van de wereld elkaar kruisen ligt je roeping

Naast dat ik plezier nastreefde, ging ik ook werken met als uitgangspunt geld verdienen. Ik keek naar mijn eigen behoeften (een hoorapparaat nodig hebben) en niet zozeer naar wat de wereld nou echt nodig heeft en wat ik daaraan kan bijdragen. Natuurlijk heb ik ook echt hoorapparaatjes nodig, en natuurlijk kan ik overal wel iets bijdragen, maar de manier waarop ik aan mijn geld kom kan anders. Daarom ben ik nu de vraag van wat heb ik nodig, aan het verschuiven naar wat heeft de wereld nodig? Als ik daar mijn eigen waarden, behoeften en talenten aan koppel, dan ontstaat er vanzelf een unieke combinatie! Het doet me denken aan een slogan die ik ooit eens naar een vriendin heb gestuurd en die nu voor mezelf wel heel goed van pas komt:

“Waar je talenten en de behoeften van de wereld elkaar kruisen ligt je roeping” – Aristoteles.

Het geeft meteen al een veel meer verruimend perspectief om er op deze manier naar te kijken. Met ontelbaar veel mogelijkheden en keuzes die ik daarin kan en mag gaan maken. Ook al heb ik geen idee welke richting ik op ga en moet mijn droom misschien nog verschijnen of moet ik die onmogelijke droom van innerlijke vrede en harmonie maar eens verder uitpluizen en de mogelijkheden ervan bekijken…. Ik heb het vertrouwen dat er zich iets zal aandienen. Ondertussen geniet ik van dit rijke proces!

Suzanne Beunk is auteur voor Pioniers Magazine. Zij reist de wereld over zonder vastgesteld plan vooraf. Zij neemt lezers mee op reis door columns te schrijven over haar ervaringen op haar reis. Suzanne ondervindt hoe het is om alle zekerheden los te laten en de rijkdom in haarzelf, haar thuis, te ontdekken. Een reis die je meeneemt in de wereld van Zijn. Suzanne is effortless coach vanuit haar praktijk "Be Effortless"

Geef een reactie