Artikelen

De baarmoeder – de tempel van de droomtijd

Lang geleden, toen de mens nog niet geïdentificeerd was met het lichaam, bestond er geen angst voor de dood. Sterven werd gezien als een overgangsritueel naar een andere dimensie waarbij de ziel intact bleef. Er ging dus niets werkelijk verloren. Geboorte en dood waren een poort, waarbij we van de ene realiteit in de andere stapten. De baarmoeder werd geëerd als een heilige tempel, als een orakel, de enige plaats in het lichaam die het vermogen had om zielen uit de geestenwereld aan te trekken en deze te laten incarneren op aarde. Dit was het domein van de vrouw, wat haar een mysterieuze kracht, ontzag en diep respect verleende.

“De baarmoeder is in staat om een ziel tot zich te roepen en toegang te verlenen tot deze wereld.”

De poort van het leven

De baarmoeder verkeert in een constante lucide droomstaat. Ze is in twee werelden tegelijk: de wereld van de levenden en de wereld daarbuiten. Ze is meesteres over het leven en ze is meesteres over dat wat we de dood noemen: de staat waarin de ziel geen fysiek lichaam heeft. De baarmoeder is in staat om een ziel tot zich te roepen en toegang te verlenen tot deze wereld. Dat is pure, heilige magie. Tot op de dag van vandaag begrijpen we niet hoe het werkt en we hoeven het ook niet te begrijpen. Het is het wonder van het leven.

Angst voor de dood

Op zeker moment in de evolutie van de mensheid ontstond de angst voor de dood en daarmee het verlangen het leven te controleren. Het mysterie werd niet langer geëerd, maar gevreesd. Vanuit die angst veranderde ook onze relatie tot de baarmoeder. Haar mystieke krachten werden niet langer als heilig gezien, maar als iets bedreigends, iets wat gecontroleerd moest worden. Echter: de baarmoeder is niet te controleren. Het is net zoiets als proberen je dromen te controleren terwijl je wakker bent. Dit neemt niet weg dat het door de eeuwen heen toch is geprobeerd, wat in veel culturen geresulteerd heeft in een overwaardering van het intellect en de ratio. “Ik denk, dus ik leef” inplaats van: “Ik droom, dus ik leef.” De aboriginals, de oudste nog levende cultuur in deze wereld (50.000 jaar), zijn hierop een uitzondering. Zij weten dat we deze werkelijkheid tot stand brengen middels onze dromen. Zij noemen deze wereld ‘de droomtijd’. Deze oeroude waarheid is voor hen nog niet verloren gegaan.

Jaloers op de droomtempel

Momenteel leven we in een wereld waar het hoofd als belangrijker gezien wordt dan de baarmoeder. Zelfs in taoïstische en tantrascholen is het idee om de energie vanuit het onderlichaam omhoog te brengen, alsof de hogere chakra’s beter zijn dan de lagere chakra’s, alsof verlichting in het hoofd plaatsvindt. Dit reflecteert een verticaal, hiërarchisch denken dat ons ver, heel ver verwijderd heeft van de circulaire, intuïtieve wijsheid van de baarmoeder. Het heeft niet zozeer te maken met mannelijk of vrouwelijk denken, maar meer met een culturele waardering van wat waardevol is en wat niet. Al lijkt het er soms wel op dat mannen jaloers zijn op de mysterieuze kracht van de baarmoeder en ermee proberen te wedijveren. In het oude China probeerden mannelijke taoïstische monnikken van alles om ook een baarmoeder te ontwikkelen, een energetische baarmoeder om precies te zijn, die dezelfde scheppende krachten zou bezitten als de werkelijke baarmoeder. ‘De Stoof’ noemden ze dit. Op zich een mooi streven en ergens best begrijpelijk, want hoe ongelooflijk magisch is het dat wij vrouwen een baarmoeder, een droomtempel bezitten?

“Momenteel leven we in een wereld waar het hoofd als belangrijker gezien wordt dan de baarmoeder. Zelfs in taoïstische en tantrascholen is het idee om de energie vanuit het onderlichaam omhoog te brengen, alsof de hogere chakra’s beter zijn dan de lagere chakra’s, alsof verlichting in het hoofd plaatsvindt.”

De trance van goede seks

Hoe maak je contact met het droombewustzijn van de baarmoeder? De beste manier is seks. Heb je ooit meegemaakt dat je wanneer je echt goede seks hebt in een soort trance terechtkomt? De penis van de man heeft het vermogen om het droombewustzijn in de baarmoeder wakker te maken, dat wil zeggen: om een bewuste verbinding te maken tussen de droomtijd en de tijd zoals wij die ervaren, zodat het manifesterend vermogen van de baarmoeder letterlijk de wereld in kan vloeien. Daar kan een kind uit voortkomen, een wonder op zich, maar ook andere vormen van creativiteit: gevoelens, inzichten, visioenen, heling, etc. Dat is de reden dat de Shiva lingam, de penis van God, en de yoni, de vagina, als heilig gezien werden in het oude hindoeïsme.

De magie van het lichaam

Nu is er een verschil tussen de penis van God en de penis van een doorsnee man. Het heet immers niet ‘Homo Lingam’. Hoe dan ook, een goddelijke penis staat ook weer niet zo ver van ons af als we denken. Religie heeft God ver buiten ons geplaatst, ergens tussen de sterren, terwijl werkelijke goddelijkheid in wezen niets anders betekent dan dat wij stervelingen de belichaming worden van de eigenschappen die we aan God toeschrijven: liefde, compassie, rechtvaardigheid, alwetendheid, etc. Dat is waar seks van oorsprong bedoeld voor is: om onze goddelijkheid te ervaren.

Het is tijd voor ons vrouwen om ons lichaam weer als een tempel van bewustzijn te gaan ervaren. Wanneer je jezelf, je pure essentie, herkent en in ere herstelt, zul je ook wat betreft de keuze van je minnaar heel zorgvuldig en selectief worden. Hetzelfde geldt uiteraard voor mannen.

De zeven bewustzijnspoorten van het lichaam

Het vrouwenlichaam heeft meerdere bewustzijnspoorten die het vermogen hebben de ware aard van een man haarscherp waar te nemen. Deze bewustzijnspoorten worden ook wel ‘de wachters van de baarmoeder’ genoemd. Er zijn zeven bewustzijnspoorten, elk met een specifiek vermogen om een man te selecteren die het waard is om de tempel te betreden.

De eerste poort zijn de ogen: geniet je ervan om naar hem te kijken?

De tweede poort zijn de oren: geeft het je een goed gevoel om naar hem te luisteren?

De derde poort is de neus: vind je dat hij lekker ruikt?

De vierde poort is de huid: geniet je ervan wanneer hij je aanraakt?

De eerste drie poorten zijn vrij definitief. Het is ‘ja’ of ‘nee’ en daar valt verder weinig aan te veranderen. Vanaf de vierde poort is er de mogelijkheid tot inwijding: als je het gevoel hebt dat het de moeite waard is, kun je je man met liefde uitleggen hoe je aangeraakt wil worden. Een man die van je houdt, zal niets liever willen dan door jou ingewijd worden (daarover later meer).

De Schone Slaapster

Het doet denken aan het sprookje van de Schone Slaapster: de prinses wordt beschermd door zeven lagen van doornenstruiken die de prins moet overwinnen voor hij haar kan ‘kussen’. Wanneer de eerste vier poorten gepasseerd zijn, wat wil zeggen: je kunt vanuit de grond van je hart “ja” zeggen op voorgaande vragen, kom je uit bij de vijfde poort: de mond. Geniet je van zijn lippen, zijn tong, zijn mond op de jouwe, van hoe hij smaakt? Voel je dat iets in jezelf zich opent wanneer jullie zoenen? Als je daarop ook volmondig “ja” kunt zeggen kom je uit bij de zesde poort: de tepels. De tepels zijn uiterst gevoelige sensoren die reageren op de minste aanraking van je minnaar. Als een man niet weet of niet bereid is om te leren hoe je tepels op de juiste manier te beroeren, is hij ook niet geschikt als minnaar.

 De zevende poort: de clitoris en de vaginamond

De zevende poort is de clitoris. De vaginamond, inclusief de schaamlippen, maken ook deel uit van de zevende poort. In de loop der eeuwen is de ware functie van de clitoris volledig verloren gegaan. Tot voor kort werd ze aangeduid als een nutteloos orgaan, terwijl geen andere orgaan in het lichaam zoveel zenuwuiteinden heeft als de clitoris. Freud ‘ontdekte’ dat de clitoris orgastische vermogens heeft (ik vraag me af hoe), maar in lijn met de minachtende houding ten aanzien van seksualiteit destijds, vooral die van de vrouw, noemde hij het clitoraal orgasme onvolwassen en te verwaarlozen. Hij kon het niet minder mis hebben. De clitoris is de laatste en meest belangrijke poortwachter van de baarmoeder. Alleen wanneer een man de clitoris en de vagina met aandacht, liefde en toewijding beroert, kan een vrouw een man werkelijk ontvangen. Als ze “ja” zegt ontspant het hele lichaam, worden de vagina en het vaginakanaal vochtig en zacht en weet de baarmoeder: “Het is tijd.” Tijd om wakker te worden, tijd om de dromen te delen, tijd om de tijdloze wijsheid en magie door te geven. Wanneer de zeven bewustzijnspoorten genegeerd of niet gerespecteerd worden, is het onmogelijk om tijdens het vrijen de magie van de baarmoeder te ervaren.

Heilig genot

Kortom: dit is de functie van lichamelijk plezier. We hebben onze zintuigen, tepels, clitoris en vagina gekregen om door middel van plezier en genot de staat van overgave te bereiken die nodig is om werkelijk contact te maken met de baarmoeder, de vrouwelijke bron van goddelijkheid. De baarmoeder is de Heilige Graal en de zeven bewustzijnspoorten van het lichaam zijn haar zusters, haar beschermsters, haar contact met de buitenwereld. De baarmoeder is heilig en zo is ons vermogen om op seksueel gebied te genieten. Er is geen scheiding tussen seks en God. Seks IS God.

 

*Dit is deel 7 in de serie “liefde en seksualiteit”

**afbeelding met goedkeuring geplaatst: Liba WS – “Goddes as maiden”

Sanne Burger (1966) is auteur voor Pioniers Magazine en schrijft over liefde, relaties en seksualiteit. Zij is schrijfster, healer en lerares. Ze geeft les in Tao Training, Qigong en Ancient Thai Massage. Daarnaast geeft ze individuele coaching. Momenteel woont en werkt ze in Peru.

Geef een reactie